Erythricium aurantiacum

Erythricium aurantiacum

Owocniki na plesze porostu
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	podstawczaki
Klasa	pieczarniaki
Rząd	powłocznikowce
Rodzina	powłocznikowate
Rodzaj	różówka
Gatunek	Erythricium aurantiacum
Nazwa systematyczna
Erythricium aurantiacum (Lasch) D. Hawksw. & A. Henrici Field Mycology 16(1): 16 (2015)

Erythricium aurantiacum (Lasch) D. Hawksw. & A. Henrici – gatunek grzybów z rodziny powłocznikowatych (Corticiaceae)^[1].

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Erythricium, Corticiaceae, Corticiales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi^[1].

Po raz pierwszy opisałó go w 1796 r. Wilhelm Gottlob Lasch, nadając mu nazwę Illosporium aurantiacum. W 2015 r. David Leslie Hawskworth i Arthur Trautwein Henrici przenieśli go do rodzaju Erythricium^[1]. Synonimy nazwy naukowej^[2]:

• Illosporium aurantiacum Lasch 1859
• Marchandiobasidium aurantiacum Diederich & Schultheis 2003
• Marchandiomyces aurantiacus (Lasch) Diederich & Etayo 1996

Owocnik

Anamorfa tworzy bulwiaste sklerocja o średnicy 70–100 µm, występujące pojedynczo lub w małych skupiskach, jasnopomarańczowe, bez kory, rozwijające się na powierzchni plechy żywiciela, która wskutek tego ulega znacznej degradacji^[3].

Teleomorfa tworzy jasnopomarańczowy, rozpostarty, cienki bazydiokarp o średnicy do ok. 10 mm, o powierzchni ziarnistej do kłaczkowatej, ściśle przylegający do powierzchni plechy żywiciela, o nieokreślonym brzegu. Hymenium składa się z jednej lub kilku warstw podstawek na pionowo rozgałęzionych, cienkościennych strzępkach. Podstawki 25–40 × 12–15 mm, wyraźnie szersze niż podtrzymujące je strzępki, początkowo wąskocylindryczne, czasami z podstawowym lub bocznym, elipsoidalnym pęcherzem probazydialnym, po osiągnięciu dojrzałości, zwykle stają się maczugowate, czasami z jedną cienką, poprzeczną przegrodą w górnej 1/3. Brak sprzążek bazalnych, przegroda bazalna z doliporem widocznym w mikroskopie świetlnym. Każda podstawka ma 4 sterygmy o długości do 6,5 µm i szerokości 3 µm u podstawy, zakrzywione. Bazydiospory 13–17,5 (–18,5) x 8–11,5(–13,5) µm, gruszkowate lub łezkowate, z jedną stron często spłaszczoną lub lekko wklęsłą, bezbarwne, gładkie, zwykle bez przegród, nieamyloidalne, z widocznym ściętym apiculusem o średnicy 1,5–3 µm, czasami z jedną cienką, poprzeczną przegrodą, ściana wtedy wyraźnie zwężona. Brak hyfid, cystyd i innych sterylnych elementów hymeniium^[3].

Grzyb naporostowy^[3].

Podano stanowiska w Europie, Ameryce Północnej i Azji. W Europie jest szeroko rozprzestrzeniony^[4]. W Polsce po raz pierwszy notowany w 2005 r. Aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną^[5].