Espido Freire

María Laura Espido Freire

Espido Freire

Espido Freire, 2016
Data i miejsce urodzenia	16 lipca 1974 Bilbao
Język	hiszpański
Alma Mater	Universidad de Deusto

María Laura Espido Freire, ps. Espido Freire (ur. 16 lipca 1974 w Bilbao) – hiszpańska pisarka, dramatopisarka, pedagog, influencerka.

Urodziła się w Bilbao w 1974 r., dorastała w Laudio, w prowincji Álava, w rodzinie pochodzenia galicyjskiego. Była utalentowanym dzieckiem i ponad dekadę koncertowała po Europie z zespołem José Carrerasa. W tym okresie zmagała się z bulimią^[1][2][3]. Wróciła do Hiszpanii i ukończyła filologię angielską oraz studia z zakresu redakcji i publikacji tekstów na Universidad de Deusto. Studiowała również muzykę i śpiew w Conservatorio de Música Juan Crisóstomo de Arriaga w Bilbao^[1][2].

W 1998 r. zadebiutowała powieścią Irlanda. W 1999 r. powieść otrzymała francuską nagrodę Prix Millepages, przyznawaną przez księgarzy za najlepszy debiut zagraniczny. W 1999 r. wydała powieści Donde siempre es octubre i Zmrożone brzoskwinie. Za tą drugą otrzymała Premio Planeta i w wieku 25 lat została najmłodszą laureatką w historii tej nagrody. Za tę powieść otrzymała również nagrodę Qué Leer w 2000 r. za najlepszą powieść hiszpańską^[1].

W 2005 r. wydała powieść Soria Moria, za którą otrzymała w 2007 r. Premio Ateneo de Sevilla. W 2017 r. otrzymała Premio Azorín za powieść Llamadme Alejandra (2017). Jest autorką kilku zbiorów opowiadań, m.in.: El tiempo huye (2001) i El trabajo os hará libres (2008), a także książek dla dzieci i młodzieży, m.in.: La última batalla de Vincavec el bandido (2003), El chico de la flecha (2016), El misterio del Arca (2018), Pioneras: mujeres que abrieron camino (2019)^[1].

Jest autorką kilku esejów, w których podejmowała m.in. problemy społeczne i zaburzenia odżywiania. W 2009 r. wydała książkę o tematyce podróżniczej, w której opisała Drogę św. Jakuba - szlak pielgrzymkowy do katedry w Santiago de Compostela. Otrzymała za nią nagrodę Llanes de Viajes^[1][4].

Współpracuje z różnymi stacjami radiowymi, m.in.: Radio Nacional, Radio Clásica oraz Cadena SER. Występuje także w programie telewizyjnym „Espejo Público” (Antena 3), publikuje w czasopismach „Vida Nueva” i „Influencers”, na platformie literackiej Zenda oraz w dzienniku „20m”. Jest aktywna w social mediach, za co została doceniona nagrodą „Influencears” dla najwybitniejszej postaci kultury 2018 r., przyznawaną przez magazyn o tej samej nazwie^[1]. Jej podcast z opiniami Orgullo y Prejuicios został wydany na Podimo w 2022 r. Został on umieszczony na liście 100 najpopularniejszych hiszpańskojęzycznych podcastów. W 2024 r. miała premiera jej serii audio Madame Thermidor o hiszpańskiej pisarce Teresie Cabarrús na platformie Onda Cero^[1][5][6][7].

Prowadziła kursy kreatywnego pisania na czołowych hiszpańskich i kilku międzynarodowych uniwersytetach. Od 2018 r. kieruje programem magisterskim z kreatywnego pisania na Universidad Internacional de Valencia, a od 2022 r. również programem magisterskim z zakresu twórczego pisania i innych narracji w The Core School w Madrycie^[1][8][9].

W 2024 r. wydała książkę Grandes Amores: Veinte personajes inolvidables de la literatura z ilustracjami Antonio Lorente^[10].

• Irlanda (Barcelona, wyd. Planeta, 1998)
• Donde siempre es octubre (Barcelona, wyd. Seix Barral, 1999)
• Zmrożone brzoskwinie (Melocotones helados, nagroda Premio Planeta w 1999; Barcelona, wyd. Planeta, 1999)
• Diabulus in musica (Barcelona, wyd. Planeta, 2001)
• Nos espera la noche (Madryt, wyd. Alfaguara, 2003
• La diosa del pubis azul (Barcelona, wyd. Planeta, 2005) wspólnie z Raúlem del Pozo

1. Soria Moria (XXXIX Premio Ateneo de Sevilla); Sevilla, Algaida Editores, 2007. ISBN 978-84-206-6889-5.
2. Hijos del fin del mundo: De Roncesvalles a Finisterre (IV Premio Llanes de Viajes); (Madrid, Imagine Ediciones, 2009). 220 páginas, ISBN 978-84-96715-28-8

• La flor del Norte (2011)
• Quería volar (2014)
• Para vos nací (2015)

• Oficjalna strona (hiszp.)