Eugeniusz Jarra

Eugeniusz Jarra
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

19 grudnia 1881
Warszawa, Królestwo Polskie

Data i miejsce śmierci

28 sierpnia 1973
Oksford, Wielka Brytania

Miejsce spoczynku

cmentarz Powązkowski

Zawód, zajęcie

historyk filozofii i idei

Narodowość

polska

Tytuł naukowy

profesor

Małżeństwo

Zofia Leszczyńska

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Eugeniusz Jarra (ur. 19 grudnia 1881 w Warszawie[1] – zm. 28 sierpnia 1973 w Oksfordzie) – historyk filozofii prawa i myśli politycznej, prawnik, dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego 1924–1928, wykładowca Uniwersytetu Oksfordzkiego, działacz emigracji polskiej.

Syn Ludwika[1]. W 1927 ożenił się z Zofią Leszczyńską[1]. Wykładowca Filozofii Prawa i Historii Filozofii Prawa na Uniwersytecie Warszawskim i Szkole Głównej Handlowej. Związany z ruchem narodowym, był według Jerzego Giedroycia jako dziekan Wydziału Prawa UW głównym organizatorem nagonki prasowej przeciwko Leonowi Petrażyckiemu[2].

Po agresji Niemiec i ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 na uchodźstwie, początkowo w Rumunii, mieszkając dzięki uprzejmości metropolity bukowińskiego Wissariona w monastyrze Putna i starając się w konsulacie niemieckim w Czerniowcach o zezwolenie na powrót do okupowanej Polski w związku z niemieckimi planami uruchomienia uniwersytetu w Warszawie[3]. Ostatecznie przedostał się do Francji, następnie do Wielkiej Brytanii. Prowadził wykłady na powołanym w 1944 Polskim Wydziale Prawa przy Uniwersytecie Oksfordzkim, sprawując tam także od listopada 1945 funkcję prodziekana, a po zakończeniu działalności tej jednostki w 1947 dołączył do kadry naukowej Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie w Londynie[4].

Członek korporacji Aquilonia. Członek założyciel Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. W 1938 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[5]. Doktor honoris causa Uniwersytetu w Lille (1933).

Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 28 wprost-3-22/23)[6].

Prace

  • Idea państwa u Platona i jej dzieje, Warszawa 1918 wyd. Gebethner i Wolff
  • Ogólna teorja prawa, Warszawa 1920, wyd. Gebethner i Wolff
  • Historja filozofji prawa, Warszawa 1923 wyd. Gebethner i Wolff
  • Wawrzyniec Goślicki jako filozof prawa, Warszawa 1931
  • Monumentum Ostroroga w świetle filozofji prawa, Warszawa 1933
  • Le Bodinisme en Pologne au XVIIe siècle, Paris 1933
  • Szkody moralne a polski kodeks zobowiązań, Warszawa 1935
  • Jedność obywatelska w dziejach filozofii prawa, Warszawa 1937
  • La concorde civique et la constitution de la Republique de Pologne, Warszawa 1937
  • Człowiek a władza Londyn bdw (ca 1949)
  • Socjologia katolicka Londyn 1953, miesięcznik Sodalis Marianus,
  • Nauka społeczna kardynała Augusta Hlonda Prymasa Polski Londyn 1958 Wyd. Veritas
  • Ks. dr Jerzy Matulewicz na tle epoki : odnowiciel Zgromadzenia XX marianów, biskup wileński, Londyn 1961
  • Myśl społeczna o. Stanisława Papczyńskiego założyciela Marianów, Stockbridge 1962
  • Wskazania socjologiczne encykliki papieża Jana XXIII "Matka i Mistrzyni", Londyn 1962
  • Historia Polskiej Filozofii Politycznej 966-1795, Londyn 1968, Wyd. Orbis.
  • Wspomnienia o Uniwersytecie Warszawskim : 1915-1939, Londyn 1972

Przypisy

  1. 1 2 3 Stanisław Łoza (red.), Czy wiesz kto to jest?, (Przedr. fotooffs., oryg.: Warszawa : Wydaw. Głównej Księgarni Wojskowej, 1938.), Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe: na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 294.
  2. ↑ Jerzy Giedroyc, Bardzo luźne wspomnienia z wczesnego dzieciństwa. Fragment rozmowy przeprowadzonej w Maisons-Laffitte w maju 1993 r. Mirosław Adam Supruniuk (red.), „Archiwum Emigracji” (3), 2000, s. 227.
  3. ↑ Tadeusz Dubicki, Raport kontrwywiadowczy Oddziału II Sztabu Naczelnego Wodza z kwietnia 1940 r., [w:] Robert Majzner (red.), Sukcesy i porażki wywiadu polskiego 1918–1945, Częstochowa: Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie, 2014, s. 158, ISBN 978-83-7455-390-2.
  4. ↑ Janusz Mierzwa, Działalność Polskiego Wydziału Prawa w Oksfordzie oraz organizacji zrzeszających polskich prawników na terenie Zjednoczonego Królestwa w latach 1940–1947, „Niepodległość i Pamięć”, 25 (3), 2018, s. 89.
  5. ↑ 10 listopada 1938 „za zasługi na polu pracy naukowej” M.P. z 1938 r. Nr 258, poz. 592 (ISAP)
  6. ↑ Cmentarz Stare Powązki: LUDWIK JARRA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-05-15].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.