Eugeniusz Wyzner
![]() Eugeniusz Wyzner (1987) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Stały Przedstawiciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w Genewie | |
| Okres |
od 1973 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Stały Przedstawiciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku | |
| Okres |
od 1981 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Podsekretarz/Sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych | |
| Okres |
od 1994 |
| Stały Przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku | |
| Okres |
od 1998 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
Eugeniusz Wyzner (ur. 31 października 1931 w Chełmnie[1], zm. 15 marca 2026[2]) – polski dyplomata, wiceminister spraw zagranicznych (1994–1997), stały przedstawiciel Polski przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w Genewie (1973–1978) oraz Nowym Jorku (1981–1982 i 1998–1999)[3][4].
Życiorys
Studiował prawo na Uniwersytetach Jagiellońskim[1] i Warszawskim (otrzymał dyplom Uniwersytetu Warszawskiego)[4], a następnie ukończył studium podyplomowe na Akademii Prawa Międzynarodowego w Hadze.
Był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[5]. Rozpoczął karierę zawodową w 1956 w Departamencie Prawno-Traktatowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W latach 1961–1968 był zastępcą stałego przedstawiciela Polski przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku. Od 1968 był zastępcą dyrektora Departamentu Prawnego i Traktatowego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, a od 1971 jego dyrektorem. W latach 1973–1978 był Stałym Przedstawicielem Polski przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w Genewie. W latach 1978–1981 był dyrektorem Departamentu do spraw Organizacji Międzynarodowych w polskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Pełnił funkcję Ambasadora Polski przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku w latach 1981–1982, a następnie w latach 1998–1999. W latach 1994–1995 pełnił urząd sekretarza parlamentarnego i zastępcy ministra spraw zagranicznych w randze podsekretarza stanu. W latach 1996–1997 był sekretarzem stanu i pierwszym zastępcą ministra spraw zagranicznych.
27 maja 1999 roku podczas posiedzenia V Komitetu 53. sesji Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych został wybrany na stanowisko wiceprzewodniczącego Komisji Międzynarodowej Służby Cywilnej Organizacji Narodów Zjednoczonych i 1 sierpnia 1999 roku objął to stanowisko.
Według materiałów zgromadzonych w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w latach 1960–1968 był tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej o pseudonimach „Wysoki” i „Michał”[6].
Syn Henryka[7]. Mąż Elżbiety Wyzner[8]. Znał języki angielski, francuski i rosyjski.
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[2].
Funkcje pełnione w Organizacji Narodów Zjednoczonych
- 1967–1982 – Przewodniczący Podkomitetu Prawnego do spraw Pokojowego Wykorzystania Przestrzeni Kosmicznej
- 1973–1978 – Stały Przedstawiciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w Genewie
- 1982 – Przewodniczący Komisji Rozbrojeniowej[9]
- 1982–1992 – Zastępca Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Konferencji i Specjalnych Zadań[9]
- 1983–1984 – Członek Rady[10] do spraw reform administracji
- 1984–1993 – Członek Rady[10] do spraw programu i budżetu
- 1989–1992 – Przewodniczący[10] Komisji Statusu Kobiet
- 1991–1993 – Przewodniczący Rady do spraw nominacji i awansów personalnych[9]
- 1992–1993 – Zastępca Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Informacji Publicznej[9]
- 1994–1997 – Zastępca przewodniczącego polskich delegacji podczas sesji Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych
- 1995 – Przewodniczący polskiej delegacji na konferencję do spraw Układu o Nierozprzestrzenianiu Broni Jądrowej[9]
- 1999–2007 – Wiceprzewodniczący Komisji do spraw Międzynarodowej Służby Cywilnej[9]
- od 1999 – członek Komisji do spraw Międzynarodowej Służby Cywilnej
Odznaczenia
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne osiągnięcia w działalności na arenie międzynarodowej oraz zasługi w pracy w polskiej służbie dyplomatycznej” (1996)[7]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[5]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[5]
- Złoty Krzyż Zasługi[5]
- Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju”[5]
- francuski Krzyż Komandorski Orderu Legii Honorowej[4]
- grecki Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Feniksa[4]
Przypisy
- 1 2 Eugeniusz Wyzner. Biblioteka Jagiellońska. [dostęp 2015-11-03].
- 1 2 Eugeniusz Wyzner, Warszawa, 17.03.2026 – nekrolog [online], nekrologi.wyborcza.pl, 17 marca 2026 [dostęp 2026-03-19].
- ↑ Odpowiedź na interpelację w sprawie przygotowań Polski do konferencji w Kairze organizowanej przez Fundusz Ludnościowy ONZ. orka2.sejm.gov.pl, 1999-03-24. [dostęp 2015-11-06].
- 1 2 3 4 Europejska Akademia Dyplomacji. www.diplomats.pl. [dostęp 2015-11-06].
- 1 2 3 4 5 Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 1112. ISBN 83-223-2073-6.
- ↑ Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w Warszawie [1944] 1954-1990 [online], inwentarz.ipn.gov.pl [dostęp 2023-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2021-08-08].
- 1 2 Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 czerwca 1996 r. o nadaniu orderów i odznaczenia (M.P. z 1996 r. Nr 60, poz. 561 (ISAP)).
- ↑ Eugeniusz Wyzner, Warszawa, 19.03.2026 – kondolencje [online], nekrologi.wyborcza.pl, 19 marca 2026 [dostęp 2026-03-19].
- 1 2 3 4 5 6 United Nations Official Document. www.un.org. [dostęp 2015-11-06].
- 1 2 3 CV E. Wyzner. icsc.un.org. [dostęp 2023-05-04]. (ang.).
Bibliografia
- European Academy of Diplomacy. diplomats.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-28)].
- WP Wiadomości
- CV Eugeniusza Wyznera. icsc.un.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-11)].
- Wystąpienie Rzecznika Praw Dziecka
