Eugeosynklina

Eugeosynklina – przestarzałe pojęcie z dziedziny geologii, jeden z elementów teorii geosynklin, która tłumaczyła powstawanie łańcuchów górskich, obecnie zastąpionej przez tektonikę płyt^[1].

W teorii geosynklin eugeosynklina byłby to rodzaj geosynkliny lub część tejże (strefa eugeosynklinalna). Podłużne zagłębienie w skorupie ziemskiej (na podłożu skorupy oceanicznej lub kontynentalnej), w którym gromadzą się osady, odznaczająca się obecnością działalności wulkanicznej zwłaszcza wulkanizmu początkowego. Dominującą cechą miał być duża i zmienna głębokość oraz rozciągłość, przy stosunkowo małej szerokości^[2]. Uważano, że mogła powstać w obrębie kontynentu bądź morza przybrzeżnego (szelfowego), a być może też oceanu. W trakcie sedymentacji osady i utwory wulkaniczne miały być ściskane i deformowane, a później wydźwignięte tworząc łańcuch górski. Towarzyszyć temu miały zjawiska wulkaniczne i plutoniczne.̼