Ewa Kaim

Ewa Joanna Kaim
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1971
Oświęcim

Zawód

aktorka

Współmałżonek

Grzegorz Łukawski

Lata aktywności

od 1992

Zespół artystyczny
Stary Teatr w Krakowie
Odznaczenia
Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Ewa Joanna Kaim (ur. w 1971 w Oświęcimiu[1]) – polska aktorka teatralna i filmowa, reżyserka teatralna[1], profesor sztuki w dyscyplinie sztuki filmowe i teatralne.

Życiorys

Jest absolwentką Liceum im. Stanisława Konarskiego w Oświęcimiu.

Zadebiutowała w Starym Teatrze w Krakowie w 1992 roku w sztuce Sen nocy letniej. W 1994 ukończyła studia na PWST w Krakowie, a dwa lata później uzyskała dyplom. W 2016 otrzymała stopień doktora sztuk teatralnych. Jest aktorką Starego Teatru w Krakowie[1].

Była żona aktora Grzegorza Łukawskiego.

W 2026 roku otrzymała tytuł profesora sztuki w dyscyplinie sztuki filmowe i teatralne[2].

Filmografia

  • 2024: Śleboda jako lekarka (odc. 5)
  • 2024: Napad jako dyrektorka sierocińca
  • 2023: Zgon przed weselem jako mama Miłosza
  • 2022–2023: Mój agent[3] jako Alicja Kreczmar[4]
  • 2021: Wiarołom jako żona Francisza
  • 2020: Mały zgon jako Halina
  • 2019: Szóstka jako matka Izabeli Barańskiej
  • 2019–2021: Zakochani po uszy jako Ewa Nowak, matka Piotra
  • 2018: Odnajdę cię jako Justa Maszczyk
  • 2017: Atak paniki jako Marzena, ciotka panny młodej
  • 2015: Prawo Agaty jako żona Michała Cybulskiego
  • 2013: 2XL jako Bożena Zagórska
  • 2012: Hotel 52 jako Liliana Berniak (odc. 77)
  • 2011–2012: Julia jako Katarzyna Baran
  • 2011: Hotel 52 jako Ina Borucka (odc. 44)
  • 2010: Mistyfikacja jako adwokatka Witolda
  • 2009–2010: Majka jako Anna Olkowicz
  • 2008: Kryminalni jako Lidia Niwińska, żona Grzegorza
  • 2002: Anioł w Krakowie jako Hanka
  • 2001: Samo niebo jako Ela
  • 1999: Na dobre i na złe jako Burzycowa
  • 1995: Spis cudzołożnic

Teatr telewizji

  • 2008: Koncert życzeń (Dzianowicz B.) jako Viola
  • 2007: Doktor Halina jako pasażerka
  • 2004: Opera Mleczana jako Alt
  • 1999: Miarka za miarkę jako Isabella
  • 1988: Wielka magia jako panna Zampa
  • 1997: Wiosna narodów w cichym zakątku jako Malwina
  • 1997: Chandler, poeci i inni..
  • 1997: Bohater naszego świata jako Sara Tansey
  • 1996: Sawa jako Pelagia
  • 1995: Sezon na dziewczęta jako Jola
  • 1995: Jury jako sekretarka
  • 1994: Sprawa Kobiet
  • 1994: Sen srebrny Salomei jako Popadianka
  • 1994: Gość oczekiwany jako Hanka
  • 1994: Calineczka jako Chrabąszczyca
  • 1993: Gorące uczucie jako dziewczyna

Źródło[1].

Odznaczenia

Nagrody i nominacje

  • 2000 – Nagroda im. Leona Schillera dla młodych artystów sceny za rok 1999
  • 2001 – Wyróżnienie za rolę Marinelli w spektaklu „Spaghetti i miecz” Tadeusza Różewicza w Starym Teatrze w Krakowie na V Festiwalu Komedii „Talia” w Tarnowie
  • 2002 – Nagroda za debiut aktorski na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za rolę w filmie „Anioł w Krakowie”
  • 2003 – Nominacja w kategorii najlepsza pierwszoplanowa rola na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za kreację w filmie „Anioł w Krakowie”
  • 2017 – Ludwik za najlepszą reżyserię spektaklu dyplomowego PWST „Do Dna”
  • 2017 – Nagroda Teatralna im. Stanisława Wyspiańskiego za reżyserię spektaklu dyplomowego PWST „Do Dna”
  • 2018 – Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za osiągnięcia dydaktyczne[7]

Źródło[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Ewa Kaim w bazie filmpolski.pl
  2. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 czerwca 2026 r. nr 115.8.2026 w sprawie nadania tytułu profesora (M.P. z 2026 r. poz. 706 (ISAP)).
  3. ↑ Player.pl kręci nowy serial „Mój agent”. Cielecka, Stenka i Szapołowska w obsadzie [online], www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2022-05-09] (pol.).
  4. ↑ MÓJ AGENT [online], www.itvn.pl [dostęp 2022-11-02] (pol.).
  5. ↑ Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis [online], gov.pl [dostęp 2026-06-03].
  6. ↑ Inauguracja 80. roku akademickiego [online], AST w Krakowie, 5 października 2025 [dostęp 2026-06-03].
  7. ↑ Inauguracja 73. roku akademickiego 2018/2019 [online], Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie, 3 października 2018 [dostęp 2026-06-03].

Linki zewnętrzne