Ewa Klekot

Ewa Klekot
Państwo działania

 Polska

Data urodzenia

1965

doktor nauk humanistycznych
Specjalność: antropologia sztuki, antropologia wizualności, historia sztuki
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski Wydział Historyczny

Doktorat

12 czerwca 2002 – nauki o sztuce
Uniwersytet Warszawski

Nauczycielka akademicka
uczelnia

SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny z siedzibą w Warszawie; Wydział Projektowania w Warszawie

uczelnia

Uniwersytet Warszawski; Wydział Historyczny; Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej

Odznaczenia
Medal Komisji Edukacji Narodowej

Ewa Agnieszka Klekot (ur. 1965) – polska antropolożka sztuki, tłumaczka, absolwentka archeologii i etnografii. Pracuje jako adiunkt na SWPS Uniwersytecie Humanistycznospołecznym z siedzibą w Warszawie.

Życiorys

Ewa Klekot jest absolwentką archeologii (1988) i etnografii (1990) na Uniwersytecie Warszawskim[1][2]. W 2002 obroniła doktorat w Instytucie Historii Sztuki UW z nauk humanistycznych w zakresie historii sztuki (promotorka – Barbara Dąb-Kalinowska)[3]. Wieloletnia wykładowczyni Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego, od 2011 wykłada w School of Form w Poznaniu[4] oraz SWPS Uniwersytetu Humanistycznospołecznego z siedzibą w Warszawie[1].

Dwukrotna stypendystka Rektora Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego w 2006 i 2008[2].

W 1999 przetłumaczyła po raz pierwszy wydaną w Polsce książkę autorstwa amerykańskiej antropolog Ruth Benedict Chryzantema i miecz. Wzory kultury japońskiej.

Zajmuje się antropologicznymi badaniami dziedzictwa i muzeum, a także antropologią dizajnu i sztuki. Interesuje się interdyscyplinarnym łączeniem humanistyki i nauk społecznych z projektowaniem i działaniami artystycznymi. Autorka licznych publikacji naukowych m.in. Sprawczość w fabryce porcelany, w: „Kultura Popularna” (2017), Uwikłanie w nowoczesność: o tożsamości rzeczy zaprojektowanych, w: Z drugiej strony rzeczy. Polski dizajn po roku 1989 (2018), Mētis – wiedza asystemowa, w: „Teksty Drugie”[5]; członkini rady redakcyjnej „Ethnologia Europaea” i redakcji „Zbioru Wiadomości do Antropologii Muzealnej”[6].

Współpracuje z wieloma placówkami wystawienniczymi w Polsce. W latach 2015–2018 pracowała nad opracowaniem wystawy stałej dla Muzeum Warszawy (otwarcie w 2018)[1], obecnie pracuje w Muzeum Warszawy na stanowisku kuratorki Gabinetu Ludwika Gocla i Gabinetu Schielów[7].

Członkini Stowarzyszenia Historyków Sztuki od 1992, od 1996 European Association of Social Anthropologists, od 2007 członkini Rady Programowej Polskiego Instytutu Antropologicznego. Również od 2015 jest przewodniczącą Rady Muzeum Etnograficznego w Krakowie[2], a od 2017 członkinią zarządu Europejskiego Stowarzyszenia Etnologów i Folklorystów (SIEF)[5].

Kierowała interdyscyplinarnym projektem „Ludzie z fabryki porcelany”[8][9]. Wspólnie z ceramiczką Olgą Milczyńską zrealizowała wystawę Robić/Rzeczy na Łódź Design Festival w 2019[4].

Autorka scenariusza i kuratorka wystawy „Etnografki, antropolożki, profesorki” w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie (2022–2023)[10][11].

Otrzymała Medal Komisji Edukacji Narodowej w 2010[2].

Publikacje książkowe

  • Dobra kultury: współpraca i problem roszczeń w relacjach polsko-ukraińskich : rekomendacje, Warszawa 2006 (z Piotrem Kosiewskim)
  • Kłopoty ze sztuką ludową, Gdańsk 2021, ISBN 978-83-7908-205-6
  • Niematerialna Warszawa: wspólne dziedzictwo naszego miasta, Warszawa 2021 (z Hanną Schreiber)

Tłumaczenia

  • Antropologia doświadczenia, epilog: Geertz C., red. Turner V., Bruner E. M., tłum. Ewa Klekot, Agnieszka Szurek, Kraków 2011, ISBN 978-83-233-3036-3[12]
  • Turner V., Turner E., Obraz i pielgrzymka w kulturze chrześcijańskiej, tłum: Ewa Klekot, Kraków 2009, ISBN 978-83-233-2686-1[13]
  • Giddens A., Konsekwencje nowoczesności, tłum. Ewa Klekot, Kraków 2008, ISBN 978-83-233-2544-4[14]
  • Hastrup K., Droga do antropologii. Między doświadczeniem a teorią, Kraków 2008 (z angielskiego)
  • Douglas M., Ukryte znaczenia, Kęty 2007 (z angielskiego)
  • Griaule M., Bóg Wody (z Arnoldem Lebeufem), Kęty 2006 (z francuskiego)
  • Hannerz U., Odkrywanie miasta, Kraków 2006 (z angielskiego)
  • Willis P., Wyobraźnia etnograficzna, Kraków 2005 (z angielskiego)
  • Freedberg D., Potęga wizerunków, Kraków 2005 (z angielskiego)
  • Mathews G., Supermarket kultury, Warszawa 2005 (z angielskiego)
  • McNair B., Seks, demokratyzacja pożądania i media, czyli kultura obnażania, Warszawa 2004 (z angielskiego)
  • Cunliffe B., Starożytni Celtowie, Warszawa 2003 (z angielskiego)
  • Rogers M. F., Barbie jako ikona kultury, Warszawa 2003 (z angielskiego)
  • Rudgley R., Alchemia kultury, Warszawa 2002
  • MacCannell D., Turysta: Nowa teoria klasy próżniaczej, Warszawa 2002 (wspólnie z Anną Wieczorkiewicz)
  • Fraser A., Dzieje Cyganów, Warszawa 2001
  • Mitchell T., Egipt na wystawie świata, Warszawa 2001
  • Bauman Z., Globalizacja, Warszawa 2000
  • Benedict R., Chryzantema i Miecz, Warszawa 1999, ISBN 83-06-02734-5
  • Fuentes C., Pogrzebane Zwierciadło, Łódź 1995[2]

Przypisy

  1. 1 2 3 Georg-August-Universität Göttingen- Öffentlichkeitsarbeit, Klekot, Dr. Ewa – Georg-August-Universität Göttingen [online], www.uni-goettingen.de [dostęp 2021-09-02] (niem.).
  2. 1 2 3 4 5 Ewa Klekot | IEiAK [online], www.etnologia.uw.edu.pl [dostęp 2021-09-03].
  3. ↑ Dr Ewa Agnieszka Klekot, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2021-09-02].
  4. 1 2 Ewa Klekot - School of Form [online], sof.edu.pl [dostęp 2021-09-03] (pol.).
  5. 1 2 Paula Kowalcze, Klekot, Ewa [online], www.swps.pl [dostęp 2021-09-02] (pol.).
  6. ↑ Polska Bibliografia Naukowa [online], pbn.nauka.gov.pl [dostęp 2021-09-02].
  7. ↑ dr Ewa Klekot [online], Muzeum Warszawy [dostęp 2021-09-01] (pol.).
  8. ↑ "Ludzie z fabryki porcelany" [galeria] [online], Culture.pl [dostęp 2021-09-10] (pol.).
  9. ↑ Ludzie z fabryki porcelany. People from the porcelain factory [online], Sklep Fundacji Bęc Zmiana [dostęp 2021-09-10] (pol.).
  10. ↑ Etnografki, antropolożki, profesorki : Muzeum [online], ethnomuseum.pl [dostęp 2023-06-18].
  11. ↑ „Etnografki, antropolożki, profesorki” w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie [online], SZUM, 24 października 2022 [dostęp 2023-06-18] (pol.).
  12. ↑ Antropologia doświadczenia [online], wuj.pl [dostęp 2021-09-02] (pol.).
  13. ↑ Obraz i pielgrzymka w kulturze chrześcijańskiej [online], wuj.pl [dostęp 2021-09-02] (pol.).
  14. ↑ Konsekwencje nowoczesności [online], wuj.pl [dostęp 2021-09-02] (pol.).

Linki zewnętrzne