Ewa Radzikowska
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Zawód |
aktorka teatralna i filmowa |
| Lata aktywności |
1958–1988 |
Ewa Radzikowska (ur. 4 kwietnia 1936 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i filmowa.
Życiorys
Pochodziła z inteligenckiej rodziny. Naukę rozpoczęła w 1942 roku, na tajnych kompletach prowadzonych przez Stefanię Baczyńską. Po zakończeniu wojny ukończyła szkołę podstawową, liceum plastyczne, a w 1958 roku - Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie[1].
W latach 1958-1962 była aktorką Teatru Ateneum w Warszawie. Następnie, otrzymawszy stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki, wyjechała do Awinionu. Podczas pobytu zagranicą występowała w polskich spektaklach, wystawianych w Paryżu i Londynie, pracowała również dorywczo w polonijnym radiu. Podczas pobytu we Francji związała z malarzem i grafikiem Janem Lebensteinem[1].
W 1964 roku powróciła do Polski. Była aktorką: Teatru im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach (1966-1971), Teatru im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku (1972-1974) oraz stołecznych teatrów: Narodowego (1974-1975), Lalka (1975-1982) oraz Reduta 77 (1978). W Teatrze Lalka pełniła również funkcję asystenta reżysera[2][3]. Wystąpiła w ośmiu spektaklach Teatru Telewizji (1958-1971)[2] oraz w ośmiu audycjach Teatr Polskiego Radia (1962-1979)[3].
Po przejściu na emeryturę prowadziła prywatne przedsięwzięcie - „Teatrzyk w koszyku”. Napisała również kilka sztuk teatralnych, głównie z przeznaczeniem dla dzieci[1].
Filmografia
- Komedianty (1961) - Dziunia Jagielska
- Lekarstwo na miłość (1965) - Halina, koleżanka Joanny
- Akcja pod Arsenałem (1977) - więźniarka uwolniona w czasie akcji
- Uczennica (1981)
- Dzień czwarty (1984) - sanitariuszka
- Dekalog VII (1988) - bileterka na przedstawieniu w Pałacu Kultury i Nauki
Przypisy
- 1 2 3 Ewa Radzikowska [online], relacjebiograficzne.pl [dostęp 2026-03-11].
- 1 2 Ewa Radzikowska w bazie filmpolski.pl
- 1 2 Ewa Radzikowska, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2026-03-10].