Fabien Vehlmann

Fabien Vehlmann
Ilustracja
Fabien Vehlmann w 2015
Data i miejsce urodzenia

30 stycznia 1972
Mont-de-Marsan

Ważne dzieła
  • Seuls (pol. Sami),
  • Green Manor

Fabien Vehlmann (ur. 30 stycznia 1972 w Mont-de-Marsan) – francuski scenarzysta komiksowy[1].

Życiorys

Urodził się w 1972 w Mont-de-Marsan, dorastał natomiast w Landy i Sabaudii. Studiował w Nantes. Zaczął pisać komiksy w 1996, ale dopiero w następnym roku rozpoczął pracę dla belgijskiego magazynu „Spirou”, gdzie tworzył bardzo krótkie opowiadania do cotygodniowego podsumowania. Wkrótce pojawiły się komiksy kilkustronicowe, do których rysunki tworzyli różni artyści, w tym Eric Maltaite i René Follet[2].

Publikacje

Komiksy

  • Des lendemains sans nuage (2001)
  • Les cinq conteurs de Bagdad (2006)
  • Une Aventure de... Spirou et Fantasio (2006)
  • Sept psychopathes (2006)
  • Dieu qui pue, dieu qui pête (2006)
  • Jolies Ténèbres (2009; wyd. polskie: Piękna Ciemność, 2018[3])
  • L'Île aux cent mille Morts (2011)

Styl i podejście do scenariusza

Fabien Vehlmann w wywiadach opisuje swój proces twórczy jako połączenie wstępnej idei z rozbudowaną i precyzyjną konstrukcją scenariusza. Podkreśla, że kluczowym elementem pracy nad komiksem jest planowanie narracji na poziomie struktury, w tym rozkładu rytmu poszczególnych stron oraz sekwencji wydarzeń.

Autor wskazuje, że scenariusz komiksowy traktuje jako formę projektowania historii, w której istotne jest zachowanie równowagi między pierwotnym pomysłem a jego późniejszym uporządkowaniem w spójną całość narracyjną.[4]

Motywy w twórczości

W wywiadach Vehlmann zwraca uwagę na powracające w jego twórczości kontrasty pomiędzy elementami niewinnymi, często inspirowanymi estetyką baśniową lub przygodową, a motywami mroku, przemocy oraz moralnej niejednoznaczności.

Podkreśla, że zestawienie tych elementów pozwala na tworzenie historii, w których pozornie lekkie lub fantastyczne formy narracyjne są przełamywane przez bardziej dramatyczne i niepokojące wątki.[5]


Serie komiksowe

  • Green Manor (2001–2005)
  • Samedi et Dimanche (2001-)
  • Le Marquis d'Anaon (2002-)
  • La nuit de l'Inca (2003–2004)
  • Ian (2003–2007); wyd. polskie: Ian, 2019[6]
  • Wondertown (2005-)
  • Seuls (2006-); wyd. polskie: Sami, 2022-[7]
  • Spirou et Fantasio (2010-2021)
  • SuperGroom (2020–2021)
  • Le Dernier Atlas (2020–2021)

Przypisy

  1. ↑ Fabien Vehlmann [online], europecomics.com [dostęp 2024-09-28] (ang.).
  2. ↑ Interview : entretien avec Fabien Vehlmann (1/2) [online], auracan.com [dostęp 2024-09-28] (fr.).
  3. ↑ Piękna ciemność [online], kultura.com.pl [dostęp 2024-09-28] (pol.).
  4. ↑ Fabien Vehlmann – wywiad [online] [dostęp 2026-05-16].
  5. ↑ Fabien Vehlmann – wywiad [online] [dostęp 2026-05-16].
  6. ↑ IAN - wyd. zbiorcze. [online], gildia.pl [dostęp 2024-09-28] (pol.).
  7. ↑ Książki z cyklu Sami | Lubimyczytać.pl [online], lubimyczytac.pl [dostęp 2024-09-28] (pol.).