Fakemink

Fakemink
Ilustracja
Fakemink na występie (2026)
Imię i nazwisko

Vincenzo Camille

Pseudonim

fakemink, 9090gate

Data i miejsce urodzenia

29 stycznia 2005
Ilford, Wielka Brytania

Gatunki

rap, cloud rap

Zawód

muzyk, producent, raper, autor tekstów

Aktywność

2020–teraz

Wydawnictwo

EtnaVeraVela

Fakemink (zapis stylizowany na fakemink), właśc. Vincenzo Nischal Camille Bhatia (ur. 29 stycznia 2005) - angielski raper, producent muzyczny, muzyk i autor tekstów. Jest jednym z głównych przedstawicieli londyńskiej hip-hopowej sceny undergroundowej. Wydał wiele singli i dwa albumy studyjne, London's Saviour (2023) oraz Terrified (2026). Do kwietnia 2024 roku wydawał muzykę pod pseudonimem 9090gate.

Wczesne lata

Vincenzo Camille urodził się 29 stycznia 2005 roku w Ilford we wschodnim Londynie. Produkcją muzyki zajmuje się od dziesiątego roku życia, rapować zaczął w 2019 roku[1].

Kariera

Camille zaczął rapować pod pseudonimem 9090gate; jego pierwszy utwór na Spotify, "Tropical Remix", był wspólnym projektem wraz z brytyjskim raperem EsDeeKid'em oraz została mu przypisana data wydania na 1938 rok[2].

Po zmianie pseudonimu na Fakemink, Camille wydał swój debiutancki album studyjny London's Saviour, 22 grudnia 2023 roku. W 2024 roku wydał ponad 50 singli[3]. Jego singiel "Easter Pink" wydany w 2025 roku, zdobył popularność oraz zwrócił uwagę Pitchforka, który opisał singiel słowami "Bloghouse spotyka cloud rap"[4][5][6][7].

Również w 2025 roku, kanadyjski producent Drake wyprowadził Camille'a jako niespodziewany gość na Wireless Festival w Londynie[8], a podczas trasy Playboia Cartiego Antagonist Tour, Playboi Carti wyprowadził Camille na Crypto.com Arena[9][10].

W lutym 2026 roku, w wywiadzie dla brytyjskiego wydania Vogue'a, Bhatia zapowiedział swój drugi album studyjny, zatytułowany Terrified. Materiał ukazał się 22 maja 2026 roku. W 21 urodziny Camille'a, została wydana EP-ka poprzedzająca album, The Boy Who Cried Terrified[11].

Życie prywatne

Jest pochodzenia algierskiego i indyjskiego. Jest praktykującym muzułmaninem i abstynentem alkoholowym.

Dyskografia

Albumy studyjne

Tytuł Informacje
London's Saviour
  • Data wydania: 22 grudnia 2023 r.
  • Wydawca: EtnaVeraVela
Terrified. Data wydania: 22 maja 2026 r.

Wydawca: EtnaVeraVela

Minialbumy

Tytuł Informacje
Wild One
  • Data wydania: 5 kwietnia 2024 r.
  • Wydawca: EtnaVeraVela
Furever
  • Data wydania: 10 czerwca 2024 r.
  • Wydawca: EtnaVeraVela

Single

Tytuł Rok wydania
„Art House” 2022
„ak58”
„godiva”
„real hospitality” 2023
„Oh Tina”
„9God”
„Hey”
„YM”
„Medicine”
„Freebase”
„Im Just Bait”
„Hi, I'm blessed”
„Die Till You Live”
„Me and Rosh” 2024
„Not Today”
„Fur Coat Life”
„RS11”
„Heartbroken”
„Little”
„I'm So Peng”
„Mink”
„Same Mistakes”
„Amnesia”
„Exotic Pop”
„Laced”
„Apples and Pears”
„London Pound Cake”
„In Smoke, We Trust”
„Orchid” (z Fimiguerrero)
„Zealousy”
„Nobody”
„Bhad Bhabie 2”
„Dust Freestyle”
„Lemon”
„Chipped Tooth Ballerinas”
„Ragebait”
„Wookies”
„Catty”
„Plush” (z Rada)
„Slurricane” (z EsDeeKid)
„Can't let go”
„Pink Picasso”
„Scary Life”
„Sniffany”
„Tropical Freestyle”
„Plum Freestyle”
„Youngest In Charge”
„Royal”
„Sour”
„Posh Thot”
„Thank God”
„Spend Money Lie”
„Deja Vu”
„Lemon Cherry Escort”
„I Kno”
„Disco Biscuit”
„Crush” (z ok)
„Ooh” (z GhostInnaFurCoat)
„Die Today”
„Shih Tzu” (z Xaviersobased)
„Oreoz”
„Secret”
„Brat”
„LVMH”
„Cats”
„So Blown”
„Dont Look Back”
„Nah #Freestyle”
„Cant Stop”
„No License”
„Ibiza”
„pj”
„Bite My Lip”
„Givenchy”
„Colder”
„PillowFight” (z ok)
„No Thanks”
„Training”
„Naughty or Nice”
„Bambi”
„Kacey Lola” 2025
„War Clothes”
„Easter Pink”
„Receipt” (z wasse)
„I'm Dead”
„Face to Face”
„Milk”
„Music and Me”
„MAKKA” (z Ecco2k)
„Under Your Skin”
„Snow White”
„Braces”
„Fever” (z Buckshot)
„Look At Me”
„Fidelio”
„Black Jeep” (z Fimiguerrero)

Przypisy

  1. ↑ Solomon Adams, fakemink wants to save London rap [online], No Bells, 12 listopada 2024 [dostęp 2025-06-15] (ang.).
  2. ↑ Dazed, The rise of Fakemink in 5 tracks [online], Dazed, 8 lipca 2025 [dostęp 2026-02-02] (ang.).
  3. ↑ Fakemink's dropped yet another underground rap banger with Crush [online], The Face, 18 listopada 2024 [dostęp 2026-02-02] (ang.).
  4. ↑ Walden Green, fakemink: “Easter Pink” [online], Pitchfork [dostęp 2026-02-02] (ang.).
  5. ↑ Clash Magazine Music News, Reviews & Interviews, Robin Murray, fakemink's 'Easter Pink' Is Exceptional | News [online], Clash Magazine Music News, Reviews & Interviews, 12 lutego 2025 [dostęp 2026-02-02] (ang.).
  6. ↑ GRM DAILY, fakemink does it different with "Easter Pink" [online], GRM Daily, 12 lutego 2025 [dostęp 2026-02-02] (ang.).
  7. ↑ fakemink - "Easter Pink" [online], stereogum.com, 13 lutego 2025 [dostęp 2026-02-02] (ang.).
  8. ↑ Laura Molloy, Watch Drake bring out Central Cee, Dave, Skepta, J Hus and more for his second night headlining Wireless Festival [online], NME, 13 lipca 2025 [dostęp 2026-02-02] (ang.).
  9. ↑ Alexander Cole, A$AP Rocky Brought Out By Playboi Carti During Los Angeles Tour Stop [online], HotNewHipHop, 15 października 2025 [dostęp 2026-02-02] (ang.).
  10. ↑ Aron A, Who Is Fakemink? The UK Rapper Winning Co-Signs From Drake, Playboi Carti, Frank Ocean & More [online], HotNewHipHop, 28 lutego 2024 [dostęp 2026-02-02] (ang.).
  11. ↑ Shaad D'Souza, Ben Beaumont-Thomas, Add to playlist: Fakemink’s sugar-high rap and the week’s best new tracks, „The Guardian”, 22 sierpnia 2025, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-02-02] (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.