Feliks Nowicki

Feliks Nowicki (ur. 1840 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 31 maja 1920 tamże) – polski architekt, architekt guberni piotrkowskiej^[1].

Absolwent Gimnazjum Rządowego Męskiego w Piotrkowie Trybunalskim (obecnie I LO im. Bolesława Chrobrego) oraz Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu.

Służbę państwową jako architekt rozpoczął w 1866. Od 1875 był zastępcą gubernialnego inżyniera architekta w Łomży. W 1894 powrócił do rodzinnego Piotrkowa, gdzie objął stanowisko architekta gubernialnego^[2].

Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie^[3].

Był żonaty z Heleną Tomczyńską. Mieli trójkę dzieci, dwie córki i syna^[4].

• kościół Trójcy Przenajświętszej w Grajewie (1879–1882)
• kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Goworowie (1881–1887)
• kolegiata Narodzenia NMP w Krypnie (1881–1885)
• oddział Banku Państwa w Łomży (1886)

• przebudowa zespołu poklasztornego dominikanek w Piotrkowie Trybunalskim (1893-1900)
• Kościół Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Rędzinach (1897–1901)^[5]
• przebudowa kościoła Wszystkich Świętych w Grocholicach (1897)
• kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieńsku (1899–1903)
• kościół Świętego Bartłomieja Apostoła w Żelechlinku (1899)
• kościół Świętego Floriana w Sulejowie (1901–1903)
• gmach Sądu Okręgowego (1904 – 1907)^[6]
• Willa „Wanda” w Piotrkowie Trybunalskim (1904)^[7]
• dom Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy Rzemieślników i Handlujących w Piotrkowie Trybunalskim (1912–1913)
• kościół Przemienienia Pańskiego w Budziszewicach (1907–1911)
• kościół Zesłania Świętego Ducha w Bęczkowicach (1910–1912)
• kościół w Gomunicach (1911)
• Bank Polski (1912)^[8]
• kościół w Rozpszy (1914)
• kościół w Radzinach

• szpital Świętego Ducha, później Liceum Pielęgniarskie w Łomży^[9]
• kościół Najświętszego Serca Jezusowego w Kurowicach