Ferdynand Tkaczow
| Data i miejsce urodzenia |
6 lipca 1902 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1936 |
| Poseł III kadencji Sejmu (II RP) | |
| Okres |
od 16 listopada 1930 |
| Przynależność polityczna |
Komunistyczna Frakcja Poselska (ZLCh „Samopomoc”) |
Ferdynand Tkaczow, pierwotnie Tkaczów, ps. Bogumił (ur. 6 lipca 1902 w Boguchwale, zm. 1936 w ZSRR) – działacz polskiego ruchu ludowego, jeden z liderów Zjednoczenia Lewicy Chłopskiej Samopomoc, poseł na Sejm III kadencji w II RP[1].
Syn Romana (1864–1942, dworskiego chmielarza w boguchwalskim majątku[2]) i Józefy. Jego braćmi byli Jan (1893–1938), Józef (1900–1972) i Stanisław (1913–1969) – także działacze polityczni[3][4]. Pierwotnie nazwisko rodziny brzmiało Tkaczów[5][6]. W okresie międzywojennym rodzinny dom Tkaczowów był miejscem tajnych zebrań i spotkań rzeszowskich komunistów[7].
W 1918 uczestniczył w walkach o Lwów. Brał też udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920. Działalność polityczną rozpoczął od wstąpienia do PSL „Wyzwolenie”. Od 1926 był członkiem Komunistycznej Partii Polski[8]. W 1927 został sekretarzem zarządu komitetu powiatowego Lewica Chłopska w Rzeszowie, ugrupowania w styczniu 1928 przekształconego w Zjednoczenie Lewicy Chłopskiej „Samopomoc”[9.1]. Pod koniec 1928 został mianowany sekretarzem Zarządu Głównego „Samopomocy Chłopskiej”[9.2].
W latach 1930–1932 zastępca członka KC KPP[8]. W 1930 został posłem na Sejm RP, zasiadał w Komunistycznej Frakcji Poselskiej. Po zgłoszeniu wniosku o pozbawienie go nietykalności poselskiej zrzekł się mandatu i nielegalnie opuścił Polskę. Od 1931 na emigracji. W 1934 działał w Przedstawicielstwie Komunistycznej Partii Polski przy Komitecie Wykonawczym Kominternu. W okresie „wielkiej czystki” w 1936 aresztowany przez NKWD i stracony. Zrehabilitowany w 1956[10].
Przypisy
- ↑ Grzywna 1984 ↓, s. 36.
- ↑ Sławomir Wnęk. Kronika. 40 lat temu zmarł Józef Tkaczow (1900–1972). Patron głównej ulicy w Boguchwale, lekarz, działacz społeczny i polityczny. „Wiadomości Boguchwalskie”. 5 (79), s. 10, 2012. ISSN 1731-3384.
- ↑ Elżbieta Ciastoniowa. Jeden z czterech braci.... „Nowiny”, s. 4, Nr 200 z 22 lipca 1971.
- ↑ Zmarł tow. Józef Tkaczow. „Nowiny”, s. 2, Nr 336 z 4 grudnia 1972.
- ↑ Sprawozdanie Dyrekcji I. Gimnazjum Państwowego w Rzeszowie za rok 1920/21. Rzeszów: 1921, s. 10.
- ↑ Oficerowie [online], Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie [dostęp 2026-01-03] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-13].
- ↑ Ostatnia droga tow. Józefa Tkaczowa. „Nowiny”, s. 2, Nr 338 z 6 grudnia 1972.
- 1 2 Jarema Maciszewski (red.), Tragedia Komunistycznej Partii Polski, Warszawa: Książka i Wiedza, 1989, s. 211, ISBN 978-83-05-12429-4.
- Tomasz Wiśniewski: Z działalności rewolucyjnej Partii Chłopskiej na Rzeszowszczyźnie (lata 1924–1931). Rzeszów: Wydawnictwo Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie, 1963.
- ↑ Praca zbiorowa 1989 ↓, s. 407.
Bibliografia
- Józef Grzywna: Zjednoczenie Lewicy Chłopskiej Samopomoc w woj. kieleckim w latach 1928–1931. Warszawa-Kraków: 1984.
- Praca zbiorowa: Słownik biograficzny działaczy ruchu ludowego. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1989.
- Stanisław Grzywacz: Mieszkańcy Jasła mówią nie dla pomysłu senator Alicji Zając i radnej Marii Szańcy. Czy zmienią ulicę Tkaczowa na Księdza Ignacego Tokarczuka. wirtualnejaslo.pl, 2013-12-06. [dostęp 2017-02-12].