Ferrante Marconi
| Data urodzenia |
1798 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
11 marca 1868 |
| Alma Mater |
Akademia Sztuk Pięknych w Bolonii |
| Dziedzina sztuki |
Ferrante (Ferdynand[1]) Marconi (ur. w 1798 w Cesenie lub w Bolonii[2][3], zm. 11 marca 1868 w Warszawie) – włoski sztukator, rzeźbiarz neoklasycystyczny i malarz, tworzący w Polsce.
Syn Leandra Marconiego i Eleonory Gerbert. Imię Ferrante nosił po dziadku, architekcie[4]. Kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych w Bolonii. Laureat nagród rzeźbiarskich, m.in. za wykonanie kopii Bachusa Sansovina oraz Dyskobola. Autor pomników nagrobnych m.in. Domenica Tesiego na cmentarzu kartuzów w Bolonii[5][6].
Był młodszym bratem architekta Henryka Marconiego, za którego namową przyjechał do Polski w 1828[4]. Pracował w Warszawie, współpracując z Henrykiem i ozdabiając zaprojektowane przez niego budynki i wnętrza.
- dekoracje Teatru Wielkiego – detale architektoniczne i rzeźbiarskie – m.in. kapitele kolumn, fryzy (1829–1830),
- sztukaterie w Kaplicy Królewskiej (Jana III Sobieskiego) w kościele Przemienienia Pańskiego (kapucynów),
- terakotowe donice i płaskorzeźby w Pałacu w Wilanowie (ok. 1837),
- wystrój sali mozaikowej Pałacu w Wilanowie (1838),
- posągi wartowników przy bramie mauretańskiej Pałacu w Natolinie[7] (1838),
- dekoracje jadalni Pałacu Tyszkiewiczów (1841–1843),
- dekoracje wnętrza kościoła św. Karola Boromeusza przy ul. Chłodnej (1849),
- dekoracje wnętrza kościoła św. Anny w Wilanowie,
- dekoracje rezerwuaru wodnego w Ogrodzie Saskim (1854),
- dekoracje w Hotelu Europejskim (1856–1859),
- dekoracje gmachu Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego,
- dekoracje wnętrza Kaplicy Grobu Chrystusowego w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Józefa Oblubieńca (seminaryjnym), zaprojektowanej przez Henryka Marconiego,
- dekoracje chóru w kościele św. Krzyża.
W warsztacie sztukatorskim Ferrante Marconiego odlano w cemencie pierwszą wersję figury Chrystusa dźwigającego Krzyż przed kościołem św. Krzyża, autorstwa Andrzeja Pruszyńskiego, przeniesioną na grobowiec Lubomirskich w Kruszynie. W 1898 kolejną wersję rzeźby odlał w brązie Pius Weloński[8].
Synem i uczniem Ferrante Marconiego był rzeźbiarz Leonard Marconi[9], drugim synem – Ferrante Zygmunt Marconi, lekarz, a córką – Marianna Adelajda z Marconich Pruszyńska, późniejsza żona rzeźbiarza Andrzeja Pruszyńskiego[10].
Ferrante Marconi został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim[3].
Przypisy
- ↑ Imię w brzmieniu Ferdynand odnotowane w akcie urodzenia Adelajdy Henryety Pruszyńskiej, córki Andrzeja Pruszyńskiego i Adelajdy z Marconich, sam podpisał się tam: Ferrante Marconi – Akta stanu cywilnego parafii Świętego Krzyża w Warszawie, 1863, urodzenia, nr 2280 [online], Geneteka [dostęp 2025-06-29].
- 1 2 Bartłomiej Kaczorowski (red.), Encyklopedia Warszawy, Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 1994, s. 466, ISBN 978-83-01-08836-1 [dostęp 2025-06-24].
- 1 2 3 Kurier Warszawski, „Kurier Warszawski”, 47 (59), 14 marca 1868, s. 1–2 [dostęp 2025-06-30].
- 1 2 Jerzy S. Majewski, Z ziemi włoskiej do Polski – Henryk Marconi [online], Spotkania z Zabytkami, 18 września 2024 [dostęp 2025-06-24].
- ↑ Marconi Ferrante | Storia e Memoria di Bologna [online], archive.wikiwix.com [dostęp 2025-06-24].
- ↑ Monumento di Domenico Tesi | Storia e Memoria di Bologna [online], www.storiaememoriadibologna.it [dostęp 2025-06-24].
- ↑ Wilanowski Park Kulturowy - brama mauretańska w Natolinie [online], um.warszawa.pl, 14 grudnia 2022 [dostęp 2025-06-24].
- ↑ Jerzy S. Majewski, Kościół św. Krzyża. 117 lat temu ustawiono figurę Chrystusa [online], warszawa.wyborcza.pl, 2 listopada 2015 [dostęp 2025-08-10].
- ↑ Leonard Marconi | Życie i twórczość | Artysta [online], Culture.pl [dostęp 2025-06-24].
- ↑ Akta stanu cywilnego parafii rzymskokatolickiej św. Stanisława i Wawrzyńca w Warszawie, 1898, zgony, nr 1915 [online], Geneteka.pl [dostęp 2025-06-29].
