Flaminio Baudi di Selve
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Specjalność: koleopterologia | |
| Alma Mater | |
Flaminio Baudi di Selve (ur. 7 lipca 1821 w Savigliano, zm. 26 czerwca 1901 w Genui) – włoski entomolog, specjalizujący się w koleopterologii.
Urodził się w zamożnej rodzinie. Od dzieciństwa wykazywał zainteresowania przyrodnicze. Początkowo uczył się od swojego wujka, księdza[1]. W wieku 21 lat wyjechał do Turynu. Na Uniwersytecie Turyńskim studiował m.in. pod okiem zoologów Franca Andrei Bonelliego i Giuseppa Gené[1][2]. Szybko wyspecjalizował się w entomologii[1]. W 1848 roku wspólnie z Eugeniem Truquim opublikował swoją pierwszą pracę, „Studi entomologici”[1][2].
W sumie Baudi di Selve napisał 45 publikacji naukowych[1]. Opisał w nich liczne nowe dla nauki taksony chrząszczy, w tym 84 gatunki kusakowatych[2]. W swoich pracach zajmował się głównie chrząszczami Palearktyki[1], a zwłaszcza Piemontu, w 1889 roku publikując katalog koleopterofauny tego ostatniego regionu. Chociaż początkowo koncentrował się na kusakowatych, ostatecznie największy wkład wniósł w poznanie grupy różnostopych (Heteromera)[1][2]. Określany jest jako ostatni przedstawiciel piemonckiej szkoły entomologicznej, reprezentowanej obok wymienionych wcześniej nazwisk także przez Michela Spirito Giornę, Luigiego Bellardiego czy Victora Ghilianiego[1].
Przed śmiercią przekazał swoje zbiory do Regionale Museo Zoologico di Torino[2].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Lorenzo Camerano. Flamino Baudi di Selve. „Bollettino dei Musei di Zoologia ed Anatomia comparata della R. Università di Torino”. 16, s. 1–6, 1901.
- 1 2 3 4 5 Lee H. Herman. Catalog of the Staphylinidae (Insecta: Coleoptera). 1758 to the end of the Second Millennium. I. Introduction, History, Biographical Sketches, and Omaliine Group. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 265, 2001. ISSN 0003-0090.