Flavio Cobolli
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
6 maja 2002 |
| Wzrost |
183 cm |
| Gra |
praworęczny, oburęczny bekhend |
| Status profesjonalny |
2020 |
| Zakończenie kariery |
aktywny |
| Trener |
Stefano Cobolli |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje |
3 |
| Najwyżej w rankingu |
9 (13 lipca 2026) |
| Australian Open |
3R (2024) |
| Roland Garros |
F (2026) |
| Wimbledon |
QF (2025, 2026) |
| US Open |
3R (2024, 2025) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje |
0 |
| Najwyżej w rankingu |
185 (28 lipca 2025) |
| Australian Open |
1R (2025) |
| Roland Garros |
1R (2024) |
| Wimbledon |
1R (2024, 2025) |
| US Open |
2R (2024) |
Flavio Cobolli (ur. 6 maja 2002 we Florencji) – włoski tenisista, zwycięzca juniorskiego French Open 2020 w grze podwójnej, reprezentant kraju w Pucharze Davisa.
Życie prywatne
Jest synem Franceski i Stefana, byłego tenisisty. Ma brata Guglielma[1][2].
Jest kibicem AS Romy i przed wyborem kariery tenisowej trenował w akademii tego klubu[3][4].
Kariera tenisowa
W 2019 roku, startując w parze z Dominicem Strickerem, dotarł do finału juniorskiego French Open w grze podwójnej. W finale debel przegrał z Matheusem Pucinellim de Almeidą oraz Thiago Agustínem Tirante 6:7(3), 4:6. Rok później, ponownie ze Stickerem, dotarł do finału juniorskiego French Open. Wówczas włosko-szwajcarska para pokonała Bruno Oliveirę oraz Natana Rodriguesa 6:2, 6:4.
Od 2020 roku jest zawodowym tenisistą.
W cyklu ATP Challenger Tour wygrał dwa turnieje w grze pojedynczej oraz dwa w grze podwójnej. Ponadto zwyciężył w jednym singlowym turnieju rangi ITF.
W 2023 podczas French Open zadebiutował w turnieju głównym imprezy wielkoszlemowej. Po wygraniu trzech meczów w kwalifikacjach przegrał w pierwszej rundzie z Carlosem Alcarazem.
Od września 2024 roku jest reprezentantem kraju w Pucharze Davisa. W 2025 roku, po jego zwycięstwie nad Jaume Munarem, reprezentacja Włoch zdobyła Puchar Davisa, po raz trzeci z rzędu sięgając po to trofeum[5].
W 2026 roku awansował do finału French Open, w którym przegrał z Alexandrem Zverevem 1:6, 6:4, 4:6, 7:6(5), 1:6.
W rozgrywkach cyklu ATP Tour zwyciężył w trzech singlowych turniejach z sześciu rozegranych finałów. Wygrał również jeden turniej w grze mieszanej.
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu gry pojedynczej był na 9. miejscu (13 lipca 2026), a w klasyfikacji gry podwójnej na 185. pozycji (28 lipca 2025).
Historia występów wielkoszlemowych
- Legenda
W, wygrany turniej
F, przegrana w finale
SF, przegrana w półfinale
QF, przegrana w ćwierćfinale
xR, przegrana w x rundzie
Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji
A, brak startu
NH, turniej nie odbył się
Występy w grze pojedynczej
| Turniej | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | 2025 | 2026 | Tytuły | Z–P |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | A | A | Q3 | Q1 | 3R | 1R | 1R | 0 / 3 | 2 – 3 |
| French Open | A | A | Q2 | 1R | 2R | 3R | F | 0 / 4 | 8 – 4 |
| Wimbledon | NH | A | Q1 | Q1 | 2R | QF | QF | 0 / 3 | 9 – 3 |
| US Open | A | A | Q3 | Q1 | 3R | 3R | 0 / 2 | 4 – 2 | |
| Bilans spotkań | 0–0 | 0–0 | 0–0 | 0–1 | 6–4 | 8–4 | 9–3 | 0 / 12 | 23 – 12 |
Występy w grze podwójnej
| Turniej | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | 2025 | 2026 | Tytuły | Z–P |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | A | A | A | A | A | 1R | A | 0 / 1 | 0 – 1 |
| French Open | A | A | A | A | 1R | A | A | 0 / 1 | 0 – 1 |
| Wimbledon | NH | A | A | A | 1R | 1R | A | 0 / 2 | 0 – 2 |
| US Open | A | A | A | A | 2R | A | 0 / 1 | 1 – 1 | |
| Bilans spotkań | 0–0 | 0–0 | 0–0 | 0–0 | 1–3 | 0–2 | 0–0 | 0 / 5 | 1 – 5 |
Finały w turniejach ATP Tour
| Legenda |
|---|
| Wielki Szlem |
| Igrzyska olimpijskie |
| Tennis Masters Cup / ATP Finals |
| ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000 |
| ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
| ATP International Series / ATP Tour 250 |
Gra pojedyncza (3–3)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalista | 1. | 4 sierpnia 2024 | Waszyngton | Twarda |  Sebastian Korda |
6:4, 2:6, 0:6 |
| Zwycięzca | 1. | 6 kwietnia 2025 | Bukareszt | Ceglana |  Sebastián Báez |
6:4, 6:4 |
| Zwycięzca | 2. | 24 maja 2025 | Hamburg | Ceglana |  Andriej Rublow |
6:2, 6:4 |
| Zwycięzca | 3. | 28 lutego 2026 | Acapulco | Twarda | Frances Tiafoe |
7:6(4), 6:4 |
| Finalista | 2. | 19 kwietnia 2026 | Monachium | Ceglana | Ben Shelton |
2:6, 5:7 |
| Finalista | 3. | 7 czerwca 2026 | French Open, Paryż | Ceglana |  Alexander Zverev |
1:6, 6:4, 4:6, 7:6(5), 1:6 |
Gra mieszana (1–0)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwnicy | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | 1. | 14 marca 2026 | Indian Wells | Twarda |  Belinda Bencic |
 Gabriela Dabrowski Lloyd Glasspool |
6:3, 2:6, 10–7 |
Zwycięstwa w turniejach ATP Challenger Tour
Gra pojedyncza
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | 1. | 27 marca 2022 | Zadar | Ceglana |  Daniel Michalski |
6:4, 6:2 |
| Zwycięzca | 2. | 8 października 2023 | Lizbona | Ceglana |  Benjamin Hassan |
7:5, 7:5 |
Gra podwójna
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | 1. | 3 października 2021 | Murcja | Ceglana |  Raúl Brancaccio |
 Alberto Barroso Campos Roberto Carballés Baena |
6:3, 7:6(4) |
| Zwycięzca | 2. | 9 kwietnia 2023 | Barletta | Ceglana | Jacopo Berrettini |
 Zdeněk Kolář Denys Mołczanow |
1:6, 7:5, 10–6 |
Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych
Gra podwójna (1–1)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalista | 1. | 8 czerwca 2019 | French Open, Paryż | Ceglana | Dominic Stricker |
 Matheus Pucinelli de Almeida Thiago Agustín Tirante |
6:7(3), 4:6 |
| Zwycięzca | 1. | 10 października 2020 | French Open, Paryż | Ceglana | Dominic Stricker |
Bruno Oliveira Natan Rodrigues |
6:2, 6:4 |
Przypisy
- ↑ Flavio Cobolli - Bio. atptour.com. [dostęp 2026-07-13]. (ang.).
- ↑ Father-son dream team, Cobolli chasing more success under dad Stefano's guidance. atptour.com, 2025-02-03. [dostęp 2026-07-13]. (ang.).
- ↑ Flavio Cobolli: almost a soccer player and tattoo lover. abiertomexicanodetenis.com, 2026-01-12. [dostęp 2026-07-13]. (ang.).
- ↑ From Trigoria to Roland Garros: Flavio Cobolli's story so far!. AS Roma, 2020-12-01. [dostęp 2026-07-13]. (wł.).
- ↑ Italy wins historic third consecutive Davis Cup title. atptour.com, 2025-11-23. [dostęp 2026-07-13]. (ang.).
Bibliografia
- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2026-07-13] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2026-07-13] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2026-07-13] (ang.).