Florian Kobyliński

Florian Kobyliński
generał brygady
Data i miejsce urodzenia

1774
Nowogródek

Data i miejsce śmierci

27 lutego 1843
Warszawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Księstwa Warszawskiego

Główne wojny i bitwy

Insurekcja kościuszkowska,
Inwazja na Rosję (1812),
Bitwa pod Borodino

Odznaczenia
Order Świętego Stanisława (Królestwo Kongresowe) Order Świętego Stanisława (Królestwo Kongresowe) Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Florian Kobyliński (ur. 1774 w Nowogródku, zm. 27 lutego 1843 w Warszawie) – generał brygady Wojsk Polskich Księstwa Warszawskiego, baron w Królestwie Kongresowym w 1820 roku[1], szambelan królewski.

Życiorys

Uczestnik powstania kościuszkowskiego w 1794 na Litwie oraz obrony Warszawy. Następnie do 1796 przebywał w niewoli rosyjskiej. W 1798 był deputatem do Najwyższego Trybunału Litewskiego. Od 1805 pracował dla francuskiego wywiadu m.in. w trakcie kampanii w latach 1806-1807, działając w sztabie III korpusu marszałka Davouta. Podczas kampanii rosyjskiej w 1812 roku był adiutantem (aide de camp) marszałka Davouta, wówczas dowódcy I Korpusu Wielkiej Armii, biorąc udział m.in. w bitwie pod Borodino. Następnie do 1815 roku ponownie przebywał w niewoli rosyjskiej. W 1815 roku został zdymisjonowany w randze generała brygady.

W Królestwie Polskim w latach 1816-1835 był prezesem Komisji Wojewódzkiej województwa płockiego, między 1816 a 1819 rokiem zajmował stanowisko dyrektora Dyrekcji fabryki broni. Od 1827 był nadzwyczajnym radcą stanu.

Odznaczenia

Patronat

Florian Kobyliński patronuje jednej z głównych arterii Płocka – Alei Floriana Kobylińskiego.

Uwagi

  1. ↑ tak w polszczyźnie XIX wieku nazywano klasę oficerską (fr. Officier dosłownie urzędnik) tego orderu

Przypisy

  1. ↑ Kuryer Litewski, nr 130, 29 października 1820 roku, [b.n.s.]
  2. ↑ Obraz polityczny i statystyczny Królestwa Polskiego iaki był w roku 1830 przed dniem 29 listopada, Warszawa 1830, s. 21.
  3. ↑ Stanisław Łoza, Kawalerowie orderu św. Stanisława (1. XII. 1815-29. XI. 1830), w: Miesięcznik Heraldyczny, nr. 5, r. IX, Warszawa, sierpień 1930, s. 99.