Forbol
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||
| kryształy (po krystalizacji z etanolu)[1] | |||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C20H28O6 | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
364,43 g/mol | ||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||
Forbol – organiczny związek chemiczny z grupy diterpenoidów. Po raz pierwszy został wyizolowany w 1934 roku jako produkt hydrolizy oleju krotonowego pozyskanego z nasion rośliny Croton tiglium. Struktura forbolu została odkryta w 1967 roku. Forbol jest rozpuszczalny w większości polarnych rozpuszczalników organicznych, a także w wodzie[1].
Wiele estrów pochodzących od forbolu ma ważne właściwości biologiczne jak np. zdolność do zachowywania się jak kokarcynogen poprzez aktywację kinazy białkowej C.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 3-458, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441 (ang.).
- ↑ Phorbol, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2016-06-28] (ang.).
- ↑ Forbol [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: P8893 [dostęp 2016-06-28].
