Fort jednostkowy

Galeria przeciwstokowa fortu XIII San Rideau

Fort jednostkowy – rodzaj fortu określany często mianem fortu uniwersalnego. Mógł pełnić funkcje zarówno fortu obrony dalekiej, jak i bliskiej. Był silnie uzbrojony w artylerię szybkostrzelną umieszczoną w pancernych kazamatach tradytorów i w obrotowych wieżach pancernych rozlokowanych najczęściej na stropie betonowego bloku koszarowo-bojowego[1].

Cały fort miał kształt barkanu otoczonego pełnoprofilową fosą bronioną na odcinku czołowym przez galerię strzelecką umieszczoną w przeciwstoku. Dodatkowo fosy broniły kaponiery przeciwstokowe uzbrojone w działa szybkostrzelne i broń maszynową. Odcinek szyjowy fortu broniony był z kaponiery szyjowej przyległej bezpośrednio do budynku koszarowo-bojowego[2]. Przykładem fortu jednostkowego jest przemyski fort XIII "San Rideau" (zaliczany także do fortów pancernych)[3].

Przypisy

  1. ↑ Uzbrojenie głównych fortów pancernych pierścienia zewnętrznego Twierdzy Przemyśl. Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej w Przemyślu. [dostęp 2025-11-20]. (pol.).
  2. ↑ Encyklopedia techniki wojskowej 1987 ↓, s. 180.
  3. ↑ Fort XIII San Rideau. Miasto Przemyśl. [dostęp 2025-11-20]. (pol.).

Bibliografia

  • Jerzy Modrzewski (red.), Encyklopedia techniki wojskowej, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, ISBN 83-11-07275-2, OCLC 835884142.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.