Fosfofilit

Fosfofilit

Kryształ fosfofilitu; pochodzenie: Cerro de Potosí (Cerro Rico), Boliwia
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	uwodniony fosforan cynku Zn2Fe(PO4)2•4H2O
Twardość w skali Mohsa	3–3,5[1]
Przełam	muszlowy, nierówny[2]
Łupliwość	doskonała, wyraźna, dokładna[2]
Pokrój kryształu	słupkowy, tabliczkowy[2]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[2]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[2]
Gęstość	3,1 g/cm³[2]
Właściwości optyczne
Barwa	biała, zielona, niebieskawa; bezbarwny[2][1]
Rysa	biała[2]
Połysk	szklisty[2][1], półszklisty, żywiczny, woskowy[1]
Współczynnik załamania	1,59–1,62 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,021[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.CA.40[1]

Fosfofilit – minerał, uwodniony fosforan cynku. Nazwa pochodzi od jego składu chemicznego (fosforan) i greckiego słowa fyllon = liść, odnoszącego się do jego wyglądu^[3].

Fosfofilit jest wysoko ceniony przez kolekcjonerów ze względu na swoją rzadkość i delikatny, niebiesko-zielony kolor. Jest nieczęsto obrabiany, ponieważ jest kruchy i łamliwy, a duże kryształy są zbyt cenne, by je podzielić^[4]. Jest minerałem przezroczystym do półprzezroczystego^[1].

Występuje w pegmatytach bogatych w fosfor, produkt przeobrażenia fosforanów pierwotnych w obecności utleniających się kruszców cynku^[2].

Najwyższej jakości kryształy fosfofilitu pochodzą z Potosí w Boliwii, ale już się go tam nie wydobywa. Występuje on także w New Hampshire (Stany Zjednoczone) i Hagendorf (Bawaria, Niemcy)^[1]. Często znajdowany jest wspólnie z chalkopirytem, wiwanitem, kwarcem, sfalerytem, pirytem, syderytem, hopeitem, rockbridgeitem i tryfilitem^[5][2][1].