Francis Durbridge

Francis Durbridge
Pełne imię i nazwisko

Francis Henry Durbridge

Data i miejsce urodzenia

25 listopada 1912
Kingston upon Hull

Data i miejsce śmierci

11 kwietnia 1998
Londyn

Zawód, zajęcie

pisarz

Grób Francisa Durbridge’a na Putney Vale Cemetery w Londynie

Francis Henry Durbridge[1] (ur. 25 listopada 1912 w Kingston upon Hull, zm. 11 kwietnia 1998 w Londynie) – angielski pisarz, autor powieści, słuchowisk i seriali sensacyjnych.

Życiorys

Urodził się 25 listopada 1912 r.[2] w Kingston upon Hull. Uczęszczał do Bradford Grammar School, gdzie do pisarstwa zachęcał go nauczyciel angielskiego. Studiował anglistykę na Birmingham University, uzyskując dyplom w 1933 r. Jeszcze jako student został autorem słuchowiska Promotion (1933) nadawanego przez BBC. Po studiach pracował początkowo jako makler[1], a jednocześnie pisał i sprzedawał swoje utwory do radia, ale wkrótce potem zajął się wyłącznie pisarstwem[3].

W 1940 r. poślubił Norah Elizabeth Lawley. W związku tym urodzili się dwaj synowie: Nicholas i Stephen[1].

Zmarł 11 kwietnia 1998 r.[2] w Londynie[1].

Twórczość

W wieku 26 lat stworzył postać Paula Temple[1], który był pisarzem kryminałów i detektywem amatorem[4]. Jego pierwsza powieść Send for Paul Temple (1938), napisana wraz z Johnem Thewesem (prawdopodobnie pseudonim Charlesa Hattona), była adaptacją serialu radiowego. Jeszcze przed stworzeniem tej serii, która przyniosła mu popularność, Durbridge pisał różne sztuki i skecze dla BBC. Od 1938 r. współpracował nad serią o Temple’u ze scenarzystą słuchowisk Charlesem Hattonem. Przez lata w tytułowego bohatera wcielali się Hugh Morton, Carl Bernard, Richard Williams, Barry Morse, Howard Marion Crawford, Kim Peacock i Peter Coke. Początkowo audycjom towarzyszyła suita symfoniczna Nikołaja Rimskiego-Korsakowa Scheherazade, a potem Coronation Scot Vivian Ellis[1]. Łącznie powstało 21 sześcio- i ośmioodcinkowych słuchowisk, przy czym ostatnie w 1968 r. Ponadto Durbridge stworzył dla BBC w latach 1952–1980 17 seriali telewizyjnych[5]. Jego słuchowiska cieszyły się dużą popularnością, a ich adaptacje realizowano m.in. w Niemczech[1], Francji i Włoszech[3], zaś cztery z nich zostały zekranizowane przez Macleana Rogersa.

W latach 60. XX w. Durbridge stworzył na potrzeby telewizji nową postać tajnego agenta Tima Frazera, która pojawiła się także w trzech książkach. Współautorami tej serii byli Clive Exton, Charles Hatton i Barry Thomas[1]. W latach 1971–1993 pisał sztuki teatralne, które wystawiano w Wielkiej Brytanii i Niemczech, a trzy z nich także na West Endzie[5].

Twórczość w przekładach polskich[6]

  • Szal (The scarf), Iskry, Warszawa 1973
  • Harry Brent (A man called Harry Brent), Iskry, Warszawa 1975
  • Moja żona Melissa (My wife Melissa), Czytelnik, Warszawa 1976
  • Portret Alison (Portrait of Alison), Da Capo, Warszawa 1992
  • Tajemnica Betty Tyler (The Tyler mystery), Da Capo, Warszawa 1992
  • Mordercza gra (Game of murder), Da Capo, Warszawa 1993
  • W biały dzień (A time of day), C&T, Toruń 1998
  • Desperaci (The desperate people), C&T, Toruń 2000
  • Jak błyskawica (Bat out of hell), C&T, Toruń 2005
  • Ten drugi (The other man), C&T, Toruń 2005
  • Nieznajoma (The passenger), C&T, Toruń 2005
  • Jaguar i lalka (The doll), C&T, Toruń 2006
  • Buty modelki (Another woman's shoes), C&T, Toruń 2006
  • Umarły dla świata (Dead to the world), C&T, Toruń 2006
  • Warkocz śmierci (The pig-tail murder), C&T, Toruń 2006
  • Zmiana planów (Breakaway), C&T, Toruń 2006

Polskie adaptacje telewizyjne

Następujące utwory znane są z adaptacji w Teatrze Sensacji „Kobra”[7]:

  • Szal (1970)
  • Melissa (1970, według "Moja żona Melissa")
  • W biały dzień (1971)
  • Harry Brent (1972)
  • Jak błyskawica (1972)
  • Desperaci (1974)
  • Brutalna gra (1976, według "Mordercza gra")
  • Odwet (1985, według "Miłość jest złym doradcą")

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Francis Durbridge [online], authorscalendar.info [dostęp 2020-08-21].
  2. 1 2 Francis Durbridge [online], Lubimyczytać.pl [dostęp 2020-08-20].
  3. 1 2 Lizzie Hayes, Promoting Crime Fiction by Lizzie Hayes: Francis Durbridge (1912-1998) [online], Promoting Crime Fiction by Lizzie Hayes, 3 lutego 2016 [dostęp 2020-08-21].
  4. ↑ Obituary: Francis Durbridge [online], The Independent, 13 kwietnia 1998 [dostęp 2020-08-21] (ang.).
  5. 1 2 Sane and Able, Francis Durbridge [online], The Agency [dostęp 2020-08-21] (ang.).
  6. ↑ Katalogi Biblioteki Narodowej.
  7. ↑ Jacek Szczerba, Śmiertelnie komiczny newsletter kulturalny. Co dziś oglądamy, czytamy, czego słuchamy [online], wyborcza.pl, 20 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-20].