Franz-Ulrich Hartl
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Alma Mater |
Uniwersytet w Heidelbergu |
| Nagrody | |
|
Albert Lasker Award for Basic Medical Research (2011) | |
Franz-Uleich Hartl (ur. 10 marca 1957 w Essen) – niemiecki biochemik. Dyrektor Instytutu Biochemii im. Maxa Plancka.
Studia medyczne i doktorat ukończył na Uniwersytecie w Heidelbergu, zaś habilitację uzyskał na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium. Jego badania koncentrują się na białkach i ich fałdowaniu oraz wpływu tych procesów na funkcję białek. Miały one duży wpływ na zrozumienie przyczyn chorób neurodegeneracyjnych i geriatrycznych. Znany z odkrycia procesu zwijania białek za pomocą białek opiekuńczych (czaperonów)[1][2].
Nagrodzony m.in. Nagrodą Leibniza, Albert Lasker Award for Basic Medical Research, Breakthrough Prize in Life Sciences czy Nagrodą Shawa w dziedzinie nauk o życiu i medycyny[3].
Przypisy
- ↑ F.-Ulrich Hartl receives Breakthrough Prize 2020 [online], www.biochem.mpg.de [dostęp 2025-10-05] (ang.).
- ↑ Lasker Admin, Chaperone-assisted protein folding [online], Lasker Foundation [dostęp 2025-10-05] (ang.).
- ↑ List of Members [online], Nationale Akademie der Wissenschaften Leopoldina [dostęp 2025-10-05] [zarchiwizowane z adresu 2023-09-11] (ang.).