Franz Sobtzick

Franz Sobtzick (ur. 1832[1] – zm. 2 lutego 1905 r.) – raciborski przemysłowiec.

W 1852 Franz Sobtzick, prowadząc piekarnię i ciastkarnię swojego ojca – Feliksa, otworzył przy ulicy Nowej pierwszą cukiernię w mieście. Przekształcił zakład rzemieślniczy ojca w nowoczesne przedsiębiorstwo. W 1868 wykupił działki o powierzchni ok. 1,5 ha, mieszczące się między dzisiejszą ulicą Batorego, Środkową, Nowomiejską, Podwalem i pl. Mostowym[2][3.1][4.1][5]. Na tym obszarze powstała pierwsza na Śląsku fabryka czekolady napędzana parą wodną. Po śmierci Franza, pod koniec lat 20. XX wieku zmieniono nazwę zakładu na Sobtzick’s Roka-Werke (pol. Zakłady Roka Sobtzicka)[2][5][3.2][4.2].

23 listopada 1899 odkupił od wdowy o nazwisku Samoje dom przy obecnej ulicy Drzymały 32. Franz przebudował postawiony kilkanaście lat wcześniej budynek na swoją reprezentacyjną siedzibę, zwaną Sobtzick-Villa (pol. Willą Sobtzicków). Willa miała dwie kondygnacje, była bogato zdobiona architektoniczne. Płaski dach zdobiła balustrada. Na piętrze urządzono salę balowo-koncertową, a do willi przylegał ogród zimowy i mały park[2][6][3.3].

W 1881 Franz wybudował podobną fabrykę we Wrocławiu, a w 1904 filię w Monachium[2][3.2][4.2]. Jego sklepy firmowe działały w takich miastach jak Monachium, Berlin i Gdańsk[2][3.2]. Franz, dbając o swoich pracowników, niedaleko fabryki wybudował, w tym samym stylu co fabryka, osiedle domów mieszkalnych[2][5][3.2][4.2]. Kompleks ten nazywany był Sobtzickhof (pol. Dwór Sobtzicka) i mieścił się przy dzisiejszej ulicy Czekoladowej[2][3.2].

Franz Sobtzick ze względu na swoją pozycję społeczną został radnym[3.2]. W 1882 został mianowany królewskim dostawcą dworu przez cesarza niemieckiego Wilhelma I. Natomiast w 1901 cesarz nadał mu tytuł radcy komercyjnego. Zmarł 2 lutego 1905, a firmę przejęli synowie: Franz i Herman[2][3.2].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Paweł Newerla, Sobtzick (rodzina), w: Raciborzanie tysiąclecia. Słownik biograficzny (pod redakcją Katarzyny Gruchot, Grzegorza Wawrocznego), Racibórz 2002, s. 149
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Paweł Newerla: Sobtzick. www.nowiny.pl, 9 maja 2005. [dostęp 2011-01-03]. (pol.).
  3. Paweł Newerla: Dzieje Raciborza i jego dzielnic.
    1. ↑ S. 268.
    2. 1 2 3 4 5 6 7 S. 269.
    3. ↑ S. 228.
  4. Paweł Newerla. Rozwój przemysłu na ziemi raciborskiej do 1945 r.. „Ziemia Raciborska”.
    1. ↑ S. 4.
    2. 1 2 3 S. 5.
  5. 1 2 3 Paweł Newerla: Obrazy z dziejów przemysłu Raciborza. www.naszraciborz.pl, 27 września 2010. [dostęp 2011-01-03]. (pol.).
  6. ↑ Grzegorz Wawoczny: Zabytki powiatu raciborskiego. Racibórz: Wydawnictwo i Agencja Informacyjna WAW, 2007, s. 68. ISBN 978-83-89802-36-1.

Bibliografia

  • Paweł Newerla: Dzieje Raciborza i jego dzielnic. Racibórz: Wydawnictwo i Agencja Informacyjna WAW, 2008. ISBN 978-83-89802-73-6. (pol.).
  • Paweł Newerla: Obrazy z dziejów przemysłu Raciborza. www.naszraciborz.pl, 27 września 2010. [dostęp 2011-01-03]. (pol.).
  • Paweł Newerla: Sobtzick. www.nowiny.pl, 9 maja 2005. [dostęp 2011-01-03]. (pol.).
  • Paweł Newerla. Rozwój przemysłu na ziemi raciborskiej do 1945 r.. „Ziemia Raciborska”. Listopad 2000 Rok III nr 8-11 (26-29), 2000. Racibórz: Wydawnictwo i Agencja Informacyjna WAW. ISSN 1505-9235. 
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.