Franz von Hipper
![]() wiceadm. von Hipper w 1916 roku | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1881–1918 |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |

Franz Ritter von Hipper (ur. 13 września 1863 w Weilheim in Oberbayern, zm. 25 maja 1932 w Othmarschen) – niemiecki admirał.
Życiorys
Urodził się w Weilheim in Oberbayern w Bawarii w rodzinie właściciela sklepu[1]. W latach 1873–79 uczył się w gimnazjum w Monachium, które ukończył, nie przystępując jednak do matury[1]. Zgłosił się do armii Bawarii jako ochotnik, po czym wstąpił do Kaiserliche Marine w 1881 roku jako 18-letni kadet[1]. Służył na fregatach SMS „Niobe” i SMS „Leipzig”, na której odbył rejs dookoła świata w latach 1882–1884[2]. W 1885 roku uzyskał stopień oficerski. Od 1892 do 1894 roku dowodził torpedowcami, a od 1895 roku całą II Rezerwową Flotyllą Torpedowców[2]. Od 1898 roku służył jako nawigator na okręcie flagowym floty SMS „Kurfürst Friedrich Wilhelm”, a od kolejnego roku na jachcie cesarskim „Hohenzollern”[3]. W 1906 roku objął dowództwo krążownika pancernego „Friedrich Carl”. W październiku 1913 został wyznaczony na stanowisko dowódcy Morskich Sił Zwiadowczych[4].
Po rozpoczęciu I wojny światowej, w 1914 Hipper dowodził krążownikami liniowymi podczas sporadycznych rajdów przeciwko nadbrzeżnym angielskim miastom, m.in. w grudniu 1914 atakując Scarborough[5]. Dowodził niemieckimi krążownikami liniowymi podczas bitwy o Dogger Bank w styczniu 1915 roku[6].
Podczas bitwy jutlandzkiej (31 maja – 1 czerwca 1916) zadał Royal Navy poważne straty, zatapiając 3 krążowniki liniowe przeciwnika. Niedługo potem król Ludwik III Bawarczyk nadał mu tytuł rycerski. W sierpniu 1918 Hipper został awansowany do rangi admirała i uzyskał stanowisko głównodowodzącego floty pełnomorskiej[7].
Odszedł ze służby 30 listopada 1918 i spędził resztę życia w Othmarschen niedaleko Hamburga. Po śmierci urna z jego prochami została odesłana do rodzinnego miasta. Podczas II wojny światowej jego imieniem ochrzczono niemiecki ciężki krążownik – „Admiral Hipper”[8].
Odznaczenia
Odznaczenia adm. von Hippera to między innymi[9][10]:
- Order Pour le Mérite (Prusy)
- Order Orła Czerwonego I klasy z gwiazdą, liśćmi dębu i mieczami (Prusy)
- Order Orła Czerwonego IV klasy z koroną (Prusy)
- Order Królewski Korony II klasy (Prusy)
- Krzyż Żelazny I klasy (Prusy)
- Odznaka za Służbę Wojskową (Prusy)
- Komandor Orderu Maksymiliana Józefa (Bawaria)
- Krzyż Wielki II klasy Order Zasługi Wojskowej z mieczami i gwiazdą (Bawaria)
- Bremeński Krzyż Hanzeatycki (Brema)
- Hamburski Krzyż Hanzeatycki (Hamburg)
- Lubecki Krzyż Hanzeatycki (Lubeka)
- Krzyż Zasługi Wojskowej II klasy (Meklemburgia)
- Krzyż Fryderyka Augusta II klasy (Oldenburg)
- Komandor II klasy Orderu Alberta z gwiazdą i mieczami (Saksonia)
- Kawaler I klasy Orderu Sokoła Białego (Saksonia-Weimar)
- Komandor Orderu Zasługi Wojskowej (Wirtembergia)
- Komandor Orderu Świętego Olafa (Norwegia)
- Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie)
- Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie)
Przypisy
- 1 2 3 Klimczyk 2007 ↓, s. 58.
- 1 2 Klimczyk 2007 ↓, s. 59.
- ↑ Klimczyk 2007 ↓, s. 59–60.
- ↑ Philbin 1982 ↓, s. 27.
- ↑ Tarrant 1995 ↓, s. 31.
- ↑ Tarrant 1995 ↓, s. 36.
- ↑ Philbin 1982 ↓, s. 139–140.
- ↑ Butler 2006 ↓, s. 221.
- ↑ Rangliste der Kaiserlich Deutschen Marine für das Jahr 1918. books.google.pl. s. 6. [dostęp 2025-03-22]. (niem.).
- ↑ Rangliste der Kaiserlich-Deutschen Marine 1914. digital.ub.uni-duesseldorf.de. s. 109. [dostęp 2025-03-22]. (niem.).
Bibliografia
- Daniel Allen Butler: Distant victory: the Battle of Jutland and the Allied triumph in the First World War. Greenwood Publishing Group, 2006. ISBN 978-0-275-99073-2. (ang.).
- Tadeusz Klimczyk. Admirał Hipper. Cichy zwycięzca z bitwy jutlandzkiej. „Morze, Statki i Okręty”. Nr 7–8/2007. XII (67–68), lipiec–sierpień 2007. Warszawa: Magnum X. (ang.).
- Tobias R. III Philbin: Admiral von Hipper: The Inconvenient Hero. Amsterdam: B. R. Grüner Publishing Co., 1982. ISBN 90-6032-200-2. (ang.).
- V. E. Tarrant: Jutland: The German Perspective. Annapolis: Cassell Military Paperbacks, 1995. ISBN 0-304-35848-7. (ang.).
