Frederic Leighton

Frederic Leighton

Frederic Leighton, 1. baron Leighton

Autoportret (ok. 1880)
Data i miejsce urodzenia	3 grudnia 1830 Scarborough
Data i miejsce śmierci	25 stycznia 1896 Londyn
Narodowość	Anglik
Dziedzina sztuki	malarstwo
Odznaczenia
Nagrody
Royal Gold Medal

Frederic Leighton, 1. baron Leighton (ur. 3 grudnia 1830 w Scarborough, zm. 25 stycznia 1896 w Londynie) – brytyjski malarz, rysownik i rzeźbiarz, czołowy przedstawiciel wiktoriańskiego nurtu akademizmu zw. estetyzmem, związany z bractwem Prerafaeitów.

W 1878–1896 prezes Akademii Królewskiej. Tworzył kompozycje historyczne, mitologiczne i alegorie, jego prace nawiązywały do sztuki antyku greckiego i rzymskiego oraz renesansu; w rzeźbiarstwie wykorzystywał głównie brąz.

Urodził się w bogatej rodzinie londyńskich biznesmenów, wykształcenie powszechne odebrał w Uniwersyteckim Kolegium Szkolnym. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych we Florencji, następnie w Rzymie i Szkole Malarstwa Johanna Friedricha Städla we Frankfurcie nad Menem. W 1855–1859 przebywał w Paryżu, gdzie poznał Ingresa, Eugène'a Delacroix, Camille'a Corota i Jeana-François Milleta.

Po powrocie do Londynu w 1860 zainteresował się twórczością prerafaelitów, z którymi był luźno związany. W 1864 został członkiem Akademii Królewskiej, której był prezesem od 1878. W związku z objęciem funkcji został nobilitowany, otrzymując godność rycerza kawalera.

W 1886 otrzymał tytuł baroneta Opactwa Mariackiego w Londynie. W 1888 odznaczony Pour le Mérite. W 1889 został powołany na członka korespondenta Instytutu Francji. 24 stycznia 1896, na dzień przed śmiercią, został podniesiony do godności barona w parostwie Zjednoczonego Królestwa.

Artysta pozostawił po sobie bogatą i różnorodną twórczość. Malował obrazy inspirowane antykiem, tworzył portrety i ilustracje. Zajmował się też rzeźbą – jego najbardziej znanym dziełem jest Atleta walczący z pytonem (1874–1877). W jego domu w Kensington mieści się obecnie muzeum.

• Śmierć Brunelleschiego, 1852
• Adoracja Madonny Cimabuego, 1853–1855
• Rybak i syrena, ok. 1856–1858
• Aktea, nimfa wybrzeża, 1858
• Miodowy miesiąc malarza, ok. 1864
• Orfeusz i Eurydyka, 1864
• Matka i dziecko, ok. 1865
• Dedal i Ikar, ok. 1869
• Herkules walczący ze Śmiercią o ciało Alkestis, 1869–1871
• Greczynki zbierające kamyki nad morzem, 1871
• Lekcja muzyki, ok. 1877
• Nauzykaa, ok. 1878
• Nawijanie motka, ok. 1878
• Światło z haremu, ok. 1880
• Żonaty, ok. 1881–1882
• Kimon i Ifigenia, 1884
• Andromacha uwięziona, ok. 1888
• Kąpiel Psyche, ok. 1889–90
• Ogród Hesperyd, ok. 1892
• Płomienny czerwiec, 1895
• Naramiennik
• Febe
• Kąpiące się
• Perseusz i Andromeda, 1891

• Ian Chilvers: Oksfordzki leksykon sztuki. Warszawa: Arkady, 2002, s. 379. ISBN 83-213-4157-8.
• Victoria Charles (red.): 1000 arcydzieł malarstwa. Warszawa: Firma Księgarska Jacek i Krzysztof Olesiejuk – Inwestycje, 2006.

• Biografia i galeria (ang.)
• Frederick Leighton w Mojeobrazy.com.pl