Frederick Arthur Bridgman

Frederick Arthur Bridgman
Ilustracja
Frederick Arthur Bridgman (ryc. z ok. 1904)
Data i miejsce urodzenia

10 listopada 1847
Tuskegee

Data i miejsce śmierci

13 stycznia 1928
Rouen

Narodowość

Amerykanin

Dziedzina sztuki

malarstwo

Epoka

realizm, akademizm

Ważne dzieła
  • Pogrzeb mumii na Nilu
podpis
Odznaczenia
Legia Honorowa
Strona internetowa

Frederick Arthur Bridgman (ur. 10 listopada 1847 w Tuskegee, zm. 13 stycznia 1928 w Rouen) – amerykański malarz akademicki[1], znany najbardziej z motywów orientalnych w swoim malarstwie.

Życiorys

Urodził się jako syn lekarza. Karierę artystyczną rozpoczął jako rysownik w American Bank Note Company w Nowym Jorku, studiując zarazem sztukę w Brooklyn Art Association i National Academy of Design. W 1866 roku wyjechał do Paryża[2].

Na jego styl i wybór tematyki istotny wpływ wywarli malarze, których poznał podczas pobytu we Francji. Po przybyciu tam udał się do Pont Aven w Bretanii, gdzie poznał innych amerykańskich malarzy, w tym Roberta Wyle’a, którego wiejskie sceny oddziałały na jego styl. Jesienią 1866 roku Bridgman znalazł się w pracowni malarza-orientalisty Jeana-Léona Gérôme’a. Spędził w niej cztery lata, inspirowany bliskowschodnimi motywami w twórczości swojego wykładowcy[2]. W 1868 dzięki staraniom Gérôme’a mógł zaprezentować swoje obrazy w paryskim Salonie. W 1870 roku zamieszkał w Paryżu na stałe. Sezony letnie spędzał na szkicowaniu w Bretanii. W 1871 wystawiał w National Academy of Design[3]. Za przykładem Gérôme’a zdecydował się na wyjazd do Afryki Północnej. Pierwszą podróż odbył w latach 1872–1874. Zwiedził wówczas Algierię i Egipt, gdzie wykonał około 300 szkiców, które stały się podstawą kilku późniejszych obrazów olejnych[2].

Jeden z najbardziej znanych jego obrazów to Pogrzeb mumii na Nilu, przedstawiający scenę przewożenia na Nilu barką zmumifikowanych zwłok egipskiego faraona w pozłacanym sarkofagu[4]. Obraz ukończony w 1877 roku, Bridgman zaprezentował w swojej siedzibie przy 75 Boulevard Clichy, a następnie w Salonie Paryskim, gdzie wyróżniono go medalem III klasy. W tym samym roku zakupiony został przez Jamesa Gordona Bennetta, właściciela New York Herald za znaczną na tamte czasy sumę 5 tysięcy dolarów. W 1878 roku został wypożyczony przez Bennetta amerykańskim galeriom na Wystawie Światowej w Paryżu, a Bridgman dodatkowo otrzymał za niego order Legii Honorowej[5]. W 1990 roku obraz ten zakupił właściciel sieci szpitali Wendell Cherry na aukcji w Sotheby’s i podarował Speed Art Museum w Louisville[4].

W 1890 roku Bridgman opublikował książkę Winters in Algeria, w której opisał swoje podróże i którą też zilustrował. Dzięki odwiedzinom w domach i haremach oraz spotkaniom z napotkanymi ludźmi mógł wykonywać na miejscu szkice[2]. Łącząc skrupulatną dbałość o szczegóły i naturalistyczny styl z własnymi pomysłowymi interpretacjami i fantazjami, Bridgman malował marzycielski, zmysłowy i wyraźnie wyidealizowany Orient[6].

Podczas swych podróży malarz zgromadził znaczącą kolekcję dzieł architektury i sztuki oraz ubiorów, którymi udekorował swoją paryską siedzibę. Dom ten John Singer Sargent wymienił obok Wieży Eiffla jako jedno z głównych miejsc do zwiedzania we francuskiej stolicy[2].

W 1889 roku artysta zaprezentował 5 prac na Wystawie Światowej w Paryżu, a w roku następnym 400 prac na wystawie indywidualnej w nowojorskiej Fifth Avenue Galleries. Kiedy przeniesiono ją do Art Institute of Chicago, obejmowała ona już tylko 300 prac artysty, co może świadczyć, iż część z nich tymczasem sprzedał. Bridgman został członkiem National Academy of Design. Wraz ze współczesnym mu Edwinem Lordem Weeksem zaliczany jest do najważniejszych amerykańskich malarzy-orientalistów[2].

Przypisy

  1. ↑ Craughwell i Cieśla 2010 ↓, s. 324.
  2. 1 2 3 4 5 6 Bonhams: Frederick Arthur Bridgman (American, 1847-1928). bonhams.com. [dostęp 2020-01-12]. (ang.).
  3. ↑ Smithsonian American Art Museum: Frederick Arthur Bridgman. americanart.si.edu. [dostęp 2020-01-12]. (ang.).
  4. 1 2 Burns 2016 ↓, s. 109.
  5. ↑ Burns 2016 ↓, s. 117.
  6. ↑ Artsy: Frederick Arthur Bridgman. artsy.net. [dostęp 2020-01-12]. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne