Friedrich Wilhelm von Borcke
| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
Friedrich Wilhelm von Borcke (ur. 1680 na Pomorzu Zachodnim, zm. 5 listopada 1743 w Kołobrzegu) – był pruskim właścicielem ziemskim, generałem-majorem, i dowódcą twierdzy Kołobrzeg.
Rodzina
Jego rodzicami byli starosta pomorski i dziedziczny pan Unheim Franz Joachim von Borcke (1631-1692) i jego żona Elisabeth Emerentia z domu von Reiffenberg (1663-1683)[1]. Jego bratem był dyrektor Pomorskiej Izby Wojennej i Domenowej Franz Heinrich von Borcke (ur. ok. 1675, zm. 1739). Borcke poślubił Margarethę von Mardefeld 27 listopada 1702 roku, z którą miał 14 dzieci, w tym był syn Johann Wilhelm Leopold von Borcke.
Kariera
Borcke wstąpił do służby w Polsce w 1697 roku, początkowo jako junkier, a w 1700 roku został porucznikiem. 19 kwietnia 1704 roku wstąpił do służby w Prusach jako kapitan w Pułku Kirasjerów „Katte”. Walczył w wojnie o sukcesję hiszpańską w bitwach pod Oudenaarde i Malplaquet. 29 stycznia 1712 roku awansował Borcke na majora. W kampanii pomorskiej 1715/1716 roku brał udział w oblężeniu Stralsundu. 14 listopada 1716 roku awansował Borcke na podpułkownika, 15 kwietnia 1723 roku na dowódcę pułku, a 29 czerwca na pułkownika.
2 stycznia 1733 roku Borcke poprosił króla Fryderyka Wilhelma I o rezygnację z powodu choroby. Król odmówił, ale obiecał mu kolejne wolne stanowisko dowodzenia. 16 lipca 1734 roku udzielił mu pozwolenia na rekrutację w Eisenach, a następnie do Rzeszy. Miał pozostać w pułku do 1 listopada i otrzymywać 30 talarów miesięcznie, ale potem emeryturę w wysokości 1000 talarów rocznie. W 1736 roku król awansował go do stopnia generała majora i zezwolił mu pozostać w swoich dobrach na Pomorzu. 7 września 1740 roku król Fryderyk II mianował go komendantem Kołobrzegu. Zmarł tam 5 listopada 1743 roku. Został pochowany w swoich dobrach w Węgorzynie.
Przypisy
Bibliografia
- Anton Balthasar König: Friedrich Wilhelm von Borcke. In: Biographisches Lexikon aller Helden und Militairpersonen, welche sich in Preußischen Diensten berühmt gemacht haben. Band 1. Arnold Wever, Berlin 1788, S. 177.
- Kurt von Priesdorff: Soldatisches Führertum. Band 1, Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg, o. O. [Hamburg], o. J. [1937], DNB 367632764, S. 179, Nr. 249.
- Gothaisches genealogisches Taschenbuch der adeligen Häuser, Justus Perthes, Gotha 1903. Vierter Jahrgang, S. 156.