Fritz Katzmann
![]() Fritz Katzmann, drugi z prawej, w obozie janowskim | |
| Data i miejsce urodzenia |
6 maja 1906 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
19 września 1957 |
| Przebieg służby | |
| Formacja | |
| Stanowiska |
Dowódca SS i Policji w Dystrykcie Radomskim i w Dystrykcie Galicja |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |

Fritz Katzmann (ur. 6 maja 1906 w Langendreer, zm. 19 września 1957 w Darmstadt) – niemiecki zbrodniarz wojenny, SS-Gruppenführer i generał-porucznik Waffen-SS i policji niemieckiej, Dowódca SS i Policji w Dystrykcie Radomskim i w Dystrykcie Galicja.
Kariera w NSDAP
Członek NSDAP od 1928 (numer legitymacji partyjnej 98 528) i SS od 1930 (numer w SS 3 065). Przed inwazją na Polskę w 1939 roku był najwyższym przedstawicielem SS przy dowództwie 14 Armii. W 1939 brał udział w organizowaniu Selbstschutzu w Polsce. Dowodził Okręgiem I Południowym Selbstchutzu z siedzibą we Wrocławiu. Od listopada 1939 do sierpnia 1941 Dowódca SS i Policji (niem.SS- und Polizeiführer, SSPF) na dystrykt radomski w Generalnym Gubernatorstwie. Następnie Katzmann, po ataku III Rzeszy na ZSRR, od początku 1942 do jesieni 1943 pełnił we Lwowie funkcję Dowódcy SS i Policji (SSPF) w Dystrykcie Galicja, gdzie kierował masową eksterminacją miejscowych Żydów. W okresie jego służby ogromna większość galicyjskich Żydów została wymordowana przez Niemców przez masowe rozstrzeliwania i deportacje do obozów zagłady i obozów koncentracyjnych. Latem 1943 roku przeniesiony na stanowisko wyższego dowódcy SS i policji na Pomorzu Gdańskim. W 1944 został Wyższym Dowódcą SS i Policji w XX Nadokręgu SS „Wisła” (XX SS-Oberabschnitt „Weichsel”), z siedzibą dowództwa w Gdańsku.
Raport Katzmanna
Autor Raportu Katzmanna – oficjalnego raportu o oryginalnej nazwie „Rozwiązanie kwestii żydowskiej w dystrykcie Galicja”. Raport ten wzorowany na Raporcie Stroopa, dokumentuje eksterminację ludności żydowskiej z dystryktu Galicja. Zamordowano tam, podczas tzw. Operacji Reinhardt 434 329 Żydów.
Po wojnie
Po wojnie Katzmann ukrył się na wyspie Fehmarn pod nazwiskiem Bruno Albrecht. Planowaną ucieczkę do Argentyny uniemożliwiła ciężka choroba. W 1953 wyjawił swoje nazwisko pielęgniarce, która zdradziła tę tajemnicę dopiero po jego śmierci. Pracował w zakładach obróbki drewna, ostatnie dwa lata swojego życia spędził z rodziną w Darmstadt.
Bibliografia
- Ruth Bettina Birn, Die Höheren SS- und Polizeiführer. Himmlers Vertreter im Reich und in den besetzten Gebieten., Düsseldorf: Droste, 1986, ISBN 3-7700-0710-7, OCLC 15144943.
- Joseph Wulf: Das Dritte Reich und seine Vollstrecker. Wiesbaden 1989. ISBN 3-598-04603-0
- Institut für Nationales Gedenken: Lösung der Judenfrage im Distrikt Galizien / Solving the Jewish Question in the District of Galicia. (dt., engl., poln. - der Katzmann-Report)
- Philip W Blood, Siepacze Hitlera. Oddziały specjalne SS do zwalczania partyzantki, Sławomir Patlewicz (tłum.), Warszawa: Bellona, 2008, ISBN 978-83-11-11326-8, OCLC 297872097.
