Futurianie

Futurianie (ang. The Futurians) – jedna z pierwszych w historii fandomu organizacji fanowskich, tworzona przez fanów, pisarzy i redaktorów fantastyki naukowej. Grupa działająca w Nowym Jorku w latach 1938–1945, zwana jest niekiedy „najbardziej znanym fanklubem SF”[1]. Klub wywarł duży wpływ na kształt gatunku w Stanach Zjednoczonych, należało do niego wiele osób, które w przyszłości miały stać się ważnymi postaciami w science fiction, m.in. Isaac Asimov, Frederik Pohl, Donald A. Wollheim, James Blish, Cyril M. Kornbluth, Damon Knight i Judith Merril[2].
Nazwę grupy zaczerpnięto z brytyjskiego fanzinu J. Michaela Rosenbluma „The Futurian”[2][3].
Historia
Organizacja powstała w Nowym Jorku, we wrześniu 1938 r. z inicjatywy fanów, którzy w wyniku konfliktów ideologicznych odeszli z innych nowojorskich klubów fantastyki (m.in. Greater New York Science Fiction Club, czy animowane przez Hugo Gernsbacka Science Fiction League i Science Correspondence Club)[4]. Członkowie grupy byli znani ze swoich lewicowych poglądów politycznych[1].
Futurianie zamieszkiwali wspólnie w apartamentach w różnych częściach Nowego Jorku, by dzielić się kosztami utrzymania i współpracować przy projektach pisarskich. Apartamenty te nazwali „Futurian House” (1939), „The Ivory Tower” (1939–1940) i „Prime Base” (1940–1941)[2].
Na początku lat 40. członkowie grupy redagowali około połowę wszystkich amerykańskich magazynów pulpowych. Frederik Pohl był redaktorem „Astonishing Stories” i „Super Science Stories”, Robert Lowndes był redaktorem „Science Fiction Quarterly” i „Future Science Fiction”, a Donald Wollheim przez krótki czas redagował „Cosmic Stories” i „Stirring Science Stories”[5].
Grupa zaczęła rozpadać się w 1945 r., gdy jej członkowie zostali powołani do służby w czasie II wojny światowej lub opuścili Nowy Jork w poszukiwaniu pracy[1].
Członkowie grupy i osoby blisko z nią związane
- Isaac Asimov
- James Blish
- Damon Knight
- Cyril M. Kornbluth
- Judith Merril
- Frederik Pohl
- Donald A. Wollheim
- Richard Wilson – pisarz
- Walter Kubilius – pisarz i fan
- Chester Cohen – fan i organizator
- David Kyle – fan, artysta i pisarz
- Robert Lowndes – redaktor i pisarz
- John B. Michel – pisarz i aktywista polityczny
- Leslie Perri – pisarz
- Arthur W. Saha – wydawca
- Hannes Bok – pisarz i grafik
- Larry T. Shaw – wydawca
Źródło: The Encyclopaedia of Science Fiction[2]
Swoje wspomnienia o grupie Futurian opisywali m.in: Isaac Asimov (In Memory Yet Green, 1979), Frederik Pohl (The Way the Future Was, 1978), Sam Moskowitz (The Immortal Storm: A History of Science Fiction Fandom, 1951), Damon Knight (The Futurians: The Story of the Science Fiction "Family" of the 30’s that Produced Today’s Top SF Writers and Editors, 1977).
Przypisy
- 1 2 3 Sean Guynes: Mutate or Die: Eighty Years of the Futurians’ Vision. lareviewofbooks.org, 2018-04-14. [dostęp 2026-06-16]. (ang.).
- 1 2 3 4 Futurians. sf-encyclopedia.com. [dostęp 2026-06-16]. (ang.).
- ↑ Rob Hansen: Futurian War Digest. fiawol.org.uk. [dostęp 2026-06-16]. (ang.).
- ↑ David Kyle. SaM – Fan Forever. „Mimosa”. 21, s. 7–10, 1997-12. [dostęp 2026-06-16].
- ↑ Andreya S. Seiffert: “The Inheritors” (1942), by the Futurians John B. Michel and Robert A.W. Lowndes, and the Climate Discussion. vector-bsfa.com, 2021-10-08. [dostęp 2026-06-16]. (ang.).