Geoffrey de Freitas

Geoffrey de Freitas

Data urodzenia	7 kwietnia 1913
Data i miejsce śmierci	10 sierpnia 1982 Cambridge
Przewodniczący Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy
Okres	od 2 maja 1966 do 11 maja 1969
Przynależność polityczna	Partia Pracy
Poprzednik	Pierre Pflimlin
Następca	Olivier Reverdin

Sir Geoffrey Stanley de Freitas (ur. 7 kwietnia 1913, zm. 10 sierpnia 1982 w Cambridge) – brytyjski polityk, prawnik i dyplomata, wieloletni członek Izby Gmin, poseł do Parlamentu Europejskiego, wysoki komisarz Wielkiej Brytanii w Kenii i Ghanie, przewodniczący Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (1966–1969).

Syn Antony’ego i Edith de Freitas. Jego ojciec był urzędnikiem kolonialnym w Indiach Zachodnich, w tym prezesem sądów w Gujanie i na St. Vincent. Absolwent Haileybury College, studiował w Clare College (części uniwersytetu w Cambridge) oraz prawo międzynarodowe na Uniwersytecie Yale. Podczas nauki uprawiał lekkoatletykę i działał w Cambridge Union Society. Następnie podjął praktykę jako barrister w Londynie. Podczas II wojny światowej należał do służb zaopatrzenia Royal Air Force, dochodząc do stopnia oficerskiego.

Związał się z Partią Pracy. Pomiędzy 1936 a 1939 był radnym Shoreditch^[1]. Od 1945 do 1979 (z przerwą na lata 1961–1964) zasiadał w Izby Gmin, reprezentując okręgi wyborcze Nottingham Central (1945–1950), Lincoln (1950–1961) i Kettering (1961–1964)^[2]; w 1971 odmówił nominacji na Spikera. Zajmował stanowisko podsekretarza stanu w resortach lotnictwa (1946–1950) i resorcie spraw wewnętrznych (1950–1951). Pełnił funkcję wysokiego komisarza (ambasadora) w dawnych brytyjskich koloniach: Ghanie (1961–1963) i Kenii (1963–1964, z odpowiedzialnością także za Ugandę i Tanganikę)^[3]. Zasiadał w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy (1950–1955, 1965–1970), pełnił funkcję jego przewodniczącego (1966–1969)^[4]. Od 1975 do 1979 oddelegowany do Parlamentu Europejskiego, zasiadał również w Zgromadzeniu Parlamentarnym NATO. W 1979 zakończył karierę polityczną.

Od 1938 żonaty z Amerykanką Helen Graham Bell, córką prawnika Lairda Bella. Mieli czworo dzieci, w tym syna, którego ojcem chrzestnym był Clement Attlee. Dwójka z dzieci zamieszkała w Stanach Zjednoczonych^[3]. W 1967 znalazł się w gronie nominowanych do Pokojowej Nagrody Nobla^[5].

W 1961 odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu św. Michała i św. Jerzego.