George Brown (muzyk)
| Pseudonim |
Funky |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
15 stycznia 1949 |
| Data i miejsce śmierci |
16 listopada 2023 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód |
muzyk, autor piosenek, producent muzyczny |
| Aktywność |
1964–2023 |
| Wydawnictwo |
De-Lite, Mercury |
| Powiązania |
George „Funky” Brown (ur. 15 stycznia 1949 w Jersey City, zm. 16 listopada 2023 w Los Angeles) – amerykański muzyk, autor piosenek i producent muzyczny, współzałożyciel oraz wieloletni perkusista zespołu Kool and the Gang[1][2]. Należał do głównych autorów repertuaru grupy. Współtworzył między innymi utwory „Jungle Boogie”, „Hollywood Swinging”, „Ladies’ Night”, „Celebration”, „Get Down on It”, „Joanna” i „Cherish”[3][4]. W 2018 został wprowadzony do Songwriters Hall of Fame, a w 2024 pośmiertnie do Rock and Roll Hall of Fame jako członek Kool and the Gang[3][5].
Życiorys
Pochodzenie i początki działalności
Urodził się 15 stycznia 1949 w Jersey City w stanie New Jersey[3]. Jego ojciec, George Brown senior, pracował w przedsiębiorstwie zajmującym się handlem węglem, natomiast matka Eleanor była pomocą domową w Fort Lee[4].
W dzieciństwie naśladował grę na perkusji, wykorzystując noże do masła jako pałeczki. Na pierwszy zestaw perkusyjny zarobił, roznosząc gazety. Instrument kompletował z części kupowanych w lombardzie[4][2]. Uczęszczał do Lincoln High School w Jersey City. Na jego sposób gry wpłynęli perkusiści jazzowi, między innymi Elvin Jones, Art Blakey, Buddy Rich i Jack DeJohnette[3][4].
Mieszkający w tym samym budynku klawiszowiec Ricky Westfield przedstawił go Ronaldowi Bellowi i Robertowi Mickensowi. Jeszcze jako uczniowie występowali wspólnie w klubach, wykonując muzykę jazzową[3][4].
Kool and the Gang
W 1964 Brown wraz z Robertem i Ronaldem Bellami, Robertem Mickensem, Dennisem Thomasem, Rickym Westfieldem oraz Charlesem Smithem utworzył instrumentalny zespół jazzowo-soulowy The Jazziacs[3][1]. Grupa działała następnie pod nazwami The New Dimensions, The Soul Town Band oraz Kool & the Flames. Po kilku latach występów w klubach w rejonie Nowego Jorku przyjęła pod koniec lat 60. nazwę Kool and the Gang[3][4].
Brown był perkusistą zespołu, a także uczestniczył w komponowaniu i produkcji jego nagrań[3][4]. Początkowo grupa wykonywała muzykę opartą na jazzie, soulu i funku. Jej komercyjny przełom nastąpił po wydaniu albumu Wild and Peaceful w 1973. Pochodzące z niego utwory „Jungle Boogie” i „Hollywood Swinging” znalazły się w pierwszej dziesiątce amerykańskiej listy przebojów[3][5].
Pod koniec lat 70. zespół rozpoczął współpracę z brazylijskim muzykiem i producentem Eumirem Deodato, a do jego składu dołączył wokalista James „J.T.” Taylor. Zmiany te wiązały się z rozszerzeniem stylu grupy o elementy disco, popu i współczesnego rhythm and bluesa[3][5]. Album Ladies’ Night, wydany w 1979, był pierwszym platynowym albumem zespołu w Stanach Zjednoczonych[6].
W latach 1979–1986 Kool and the Gang nagrał między innymi utwory „Ladies’ Night”, „Too Hot”, „Celebration”, „Get Down on It”, „Joanna”, „Fresh” i „Cherish”, których współautorem był Brown[3][4]. „Celebration” osiągnęło pierwsze miejsce na liście Billboard Hot 100 i stało się jedynym singlem grupy, który zajął pierwszą pozycję tego zestawienia[3][1].
Brown pozostał związany z zespołem przez niemal sześć dekad. Poza grą na perkusji wykonywał partie instrumentów klawiszowych i wokale wspierające oraz pracował jako autor i producent nagrań[4][1]. W 2023 wyprodukował album People Just Wanna Have Fun, uczestniczył również w tworzeniu umieszczonych na nim utworów[2][1].
Działalność autorska
Brown należał, obok Roberta i Ronalda Bellów oraz Jamesa „J.T.” Taylora, do głównych autorów repertuaru Kool and the Gang[3]. Jego współautorstwo obejmowało zarówno utwory z funkowego okresu działalności grupy, takie jak „Jungle Boogie” i „Hollywood Swinging”, jak i późniejsze nagrania łączące rhythm and blues, disco i pop, w tym „Celebration”, „Get Down on It”, „Joanna” i „Cherish”[3][4].
Nagrania Kool and the Gang z udziałem Browna były wykorzystywane jako sample przez wykonawców hip-hopowych. Songwriters Hall of Fame wymienia wśród artystów korzystających z nagrań grupy między innymi De La Soul, A Tribe Called Quest, Nas i N.W.A[3]. Rock and Roll Hall of Fame zalicza Kool and the Gang do zespołów często samplowanych w muzyce hip-hopowej[5].
W 2018 Brown, Robert Bell, Ronald Bell i James Taylor zostali wprowadzeni do Songwriters Hall of Fame jako autorzy repertuaru Kool and the Gang[3][7].
Ostatnie lata i śmierć
W 2020 rozpoznano u Browna raka płuca. Po chemioterapii powrócił w 2022 do występów z zespołem[2]. W 2023 zakończył działalność koncertową z powodu pogarszającego się stanu zdrowia[1][6].
W lipcu 2023 ukazała się jego autobiografia Too Hot: Kool & the Gang & Me, przygotowana we współpracy z Dave’em Smithermanem[2][1]. Publikacja dotyczyła dzieciństwa Browna, powstania i działalności Kool and the Gang oraz jego życia osobistego i problemów zdrowotnych[6][4].
Zmarł 16 listopada 2023 w Los Angeles w wieku 74 lat. Przyczyną śmierci był rak płuca[1][6]. Serwis Interia podał, że zmarł w szpitalu w Long Beach w Kalifornii[2]. Pozostawił żonę Hanh i pięcioro dzieci[1].
W 2024 Kool and the Gang został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame w kategorii wykonawców. Brown znalazł się wśród uhonorowanych członków zespołu[5].
Styl muzyczny i znaczenie
Muzyczne początki Browna były związane z jazzem. Jego sposób gry kształtował się pod wpływem perkusistów jazzowych, zwłaszcza Elvina Jonesa, Arta Blakeya, Buddy’ego Richa i Jacka DeJohnette’a[3][4]. Wraz z rozwojem Kool and the Gang dostosowywał grę do repertuaru łączącego jazz, funk, soul, rhythm and blues, disco oraz pop[3][5].
Songwriters Hall of Fame wskazuje na jego udział zarówno w ukształtowaniu rytmicznego stylu wczesnych nagrań zespołu, jak i w tworzeniu jego późniejszych przebojów popowych i rhythmandbluesowych[3]. Rock and Roll Hall of Fame charakteryzuje twórczość Kool and the Gang jako połączenie jazzu, soulu, rhythm and bluesa i popu, oparte na partiach instrumentów dętych, harmoniach wokalnych oraz wyrazistych motywach rytmicznych i melodycznych[5].
Publikacje
- George Brown: Too Hot: Kool & the Gang & Me. współpr. Dave Smitherman. Chicago: Chicago Review Press, 2023. ISBN 978-1-64160-918-0. (ang.).
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Associated Press: George Brown, drummer and co-founder of Kool & The Gang, dead at 74. CBS Los Angeles, 2023-11-17. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Michał Boroń: Nie żyje współzałożyciel legendy. George „Funky” Brown (Kool & the Gang) miał 74 lata. Interia Muzyka, 2023-11-18. [dostęp 2026-08-12].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 George Brown. Songwriters Hall of Fame. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Adam Sweeting: George Brown obituary. The Guardian, 2023-11-20. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 Kool & the Gang. Rock & Roll Hall of Fame. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).
- 1 2 3 4 Benjamin Lee: George Brown, Kool and the Gang drummer and co-founder, dies aged 74. The Guardian, 2023-11-17. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).
- ↑ Inductees. Songwriters Hall of Fame. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).