George Casey
 | |
 generał | |
| Pełne imię i nazwisko |
George William Casey Jr |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1970–2011 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
dowódca MNF-I, |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
                 | |
George William Casey Jr (ur. 21 lipca 1948 w Sendai) – amerykański wojskowy w randze generała, od 10 kwietnia 2007 36. szef sztabu US Army, wcześniej zastępca szefa sztabu (2003–2004) i dowódca wielonarodowych sił zbrojnych (MNF-I) w Iraku (2004–2007).
Życiorys
Wczesne lata
Urodził się w Japonii podczas alianckiej okupacji. Jego ojciec, George William Casey, był absolwentem West Point, który dosłużył się stopnia generała majora i służył podczas wojny koreańskiej i wietnamskiej[1].
Casey dorastał na południe od Bostonu w stanie Massachusetts. Uczęszczał do Boston High School. Po ukończeniu szkoły średniej uzyskał tytuł licencjata stosunków międzynarodowych w Edmund A. Walsh School of Foreign Service oraz tytuł magistra w Josef Korbel School of International Studies na Uniwersytecie w Denver[2].
Kariera wojskowa
Ukończył program Army Reserve Officers' Training Corps (ROTC) i wstąpił do armii w 1970 roku. Służył jako dowódca 3 Brygady 1 Dywizji Kawalerii, a później jako zastępca dowódcy dywizji 1 Dywizji Pancernej w Niemczech. Brał udział w operacji Joint Endeavour w Bośni i Hercegowinie od lipca 1996 do sierpnia 1997 roku. Objął dowództwo nad 1 Dywizją Pancerną w lipcu 1999 roku[3].
Od października 2001 do stycznia 2003 roku pełnił funkcję Dyrektora Planowania Strategicznego i Polityki w Kolegium Połączonych Szefów Sztabów. Od stycznia 2003 do października 2003 roku był Dyrektorem Kolegium Połączonych Szefów Sztabów. Następnie został mianowany na stanowisko 30. zastępcy Szefa Sztabu Sił Zbrojnych, pełniąc tę funkcję do czerwca 2004 roku[3].
Dowódca koalicji w Iraku (2004–2007)
Pełnił funkcję dowódcy wielonarodowych sił zbrojnych w Iraku (MNF-I) od czerwca 2004 roku do lutego 2007 roku[3]. Zastąpił na tym stanowisku gen. por. Ricardo Sancheza[4].
Celem Caseya była pomoc Irakijczykom w przejęciu kontroli nad państwem i wzięciu odpowiedzialności za własne bezpieczeństwo. Jako dowódca wojskowy skupiał się na szkoleniu nowej armii i policji irackiej przy stopniowym ograniczaniu roli sił amerykańskich. Wyraził pogląd, że duża i inwazyjna obecność amerykańska w Iraku nie rozwiąże problemów politycznych i bezpieczeństwa kraju[5].
Szef Sztabu Armii (2007–2011)
W styczniu 2007 roku prezydent George W. Bush nominował gen. por. Davida Petraeusa na dowódcę sił koalicji w Iraku. Casey został mianowany szefem sztabu armii. Senat USA zatwierdził jego nominację 8 lutego 2007 roku, stosunkiem głosów 83 do 14[3].
10 lutego 2007 roku Casey przekazał dowództwo w Iraku Petraeusowi. Oficjalnie objął stanowisko szefa sztabu armii 10 kwietnia 2007 roku[3].
Przeszedł na emeryturę 11 kwietnia 2011 roku[3].
Przypisy
- ↑ George William Casey. Vietnam War Memorial. [dostęp 2025-10-03]. (ang.).
- ↑ Geneva Collins: Managing the Army. 15.01.2010. [dostęp 2025-10-03]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 GEN George William Casey, Jr.. Military Hall of Honor. [dostęp 2025-10-03]. (ang.).
- ↑ Eric Schmitt: THE REACH OF WAR — Man in the News — George William Casey Jr. — A Low-Key Commander With 4 Stars to Tame the Iraqi Furies. The New York Times, 5.07.2004. [dostęp 2025-10-03]. (ang.).
- ↑ David E. Sanger, Michael R. Gordon, John F. Burns: Chaos Overran Iraq Plan in ’06, Bush Team Says — New York Times. The New York Times, 2.01.2007. [dostęp 2025-10-03]. (ang.).