George Junius Stinney

George Junius Stinney

George Junius Stinney na zdjęciu policyjnym
Data i miejsce urodzenia	21 października 1929 Pinewood, Stany Zjednoczone
Data i miejsce śmierci	16 czerwca 1944 Columbia, Stany Zjednoczone
Przyczyna śmierci	stracenie

George Junius Stinney (znany jako George Stinney jr. ur. 21 października 1929, zm. 16 czerwca 1944^[1][2]) – najmłodszy skazany na śmierć w USA i na całym kontynencie amerykańskim w XX wieku (najmłodszym w historii tej części świata był James Arcene). Gdy wykonywano wyrok, miał czternaście lat, siedem miesięcy i 29 dni. Stinney był czarnoskórym synem ubogiego pracownika tartaku^[3]. W 2014 roku sąd uznał, że Stinney został stracony niesłusznie oraz nie miał zapewnionych podstawowych praw gwarantowanych przez konstytucję^[4].

Stinneya oskarżono o zgwałcenie i zabicie dwóch białych dziewczynek: jedenastoletniej Betty June Binnicker i ośmioletniej Mary Emmy Thames^[5].

By uchronić się przed linczem, jego rodzina emigrowała do stanów północnych^[2]. Proces rozpoczął się 24 kwietnia 1944 w hrabstwie Clarendon^[2]. Adwokatem został Charles Plowden^[2]. Swój plan działań oparł nie na faktycznej obronie klienta, ale na poddaniu go badaniom psychiatrycznym^[4]. Ława przysięgłych składająca się wyłącznie z białych mężczyzn^[4] po zaledwie dwóch godzinach i 55 minutach wydała wyrok skazujący^[2]. Sędzia Phillip Stoll uzasadnił wyrok śmierci tym, że Stinney był bardzo zdemoralizowaną jednostką. Adwokat nie poinformował klienta o możliwości odwołania się i nie próbował komentować werdyktu^[6]. W wywiadzie powiedział, że nie było sensu, bo rodzina nie miała na to pieniędzy^[2][4].

Proces odbywał się pod wielką presją społeczną. Mimo to, gubernator Południowej Karoliny Olin D. Johnston, otrzymał setki listów domagających się ułaskawienia^[2]. Argumentowano m.in. przykładem szesnastoletniego, białego chłopca skazanego na łagodny wyrok za gwałt i morderstwo w tym samym stanie. Wysunięto nawet opinię, że tylko dla Hitlera jest możliwa egzekucja dziecka^[2]. Johnston odwiedził skazanego – chłopiec miał mu powiedzieć, że czasem nie wie, co robi^[2]. Gubernator poinformował Stinneya, że nie skorzysta z prawa łaski (działo się to w roku wyborów, a taki akt mógłby zaszkodzić kandydatowi), i tak też uczynił^[7].

Wyrok wykonano w Central Correction Institute w Columbia w Karolinie Południowej, używając krzesła elektrycznego. W egzekucji brało udział czterdziestu świadków, w tym ojcowie zabitych dziewcząt. Stinney szedł na egzekucję, ściskając w ręku Biblię^[2]. Ze względu na drobną budowę ciała, strażnicy mieli problemy z zapięciem pasów. Świadkowie uznali egzekucję za makabryczną, bo po pierwszym włączeniu prądu opadła zbyt duża maska mająca oszczędzić im widoku przerażonej twarzy^[2].

Dzieci zginęły od uderzenia ciężką belką w pobliżu torów kolejowych. Wątpliwe jest, czy chłopiec ważący zaledwie czterdzieści kilogramów i o wzroście 1,55 m był zdolny ją unieść, a co dopiero zadawać ciosy^[2]. Sekcja zwłok wykazała co najmniej sześć uderzeń u Mary i siedem u Betty. Jedynym dowodem w procesie były zeznania George'a (prawdopodobnie wymuszone torturami)^[4]. Stinney zeznał, że 24 marca dziewczynki spytały go, gdzie mogą zerwać kwiaty, zaczęły go bić, przez co młodsza spadła do rowu, drugą natomiast uderzył w obronie własnej.

Historia ta jest dosyć mało znana, ponieważ mniej więcej w tym samym czasie gazety rozpisywały się o inwazji na Normandię i interesowano się raczej losem amerykańskich żołnierzy^[8]. Ponowna dyskusja rozgorzała po premierze filmu The End Of Silence^[2].

O pośmiertne ułaskawienie aktywnie walczyła siostra George'a, Catherine Robinson^[9].

Do historii Stinneya nawiązuje telewizyjny dramat Carolina Skeletons (pol. Upiory przeszłości)^[10], oparty na powieści Davida Stouta, którego fabuła inspirowana była procesem Stinneya^[11]. W 2017 roku powstał dokument The Current: The Story of George Stinney^[12], rekonstruujący przebieg śledztwa, procesu i późniejszego unieważnienia wyroku. Rok później ukazał się krótkometrażowy dramat 83 Days w reżyserii Andrew Paula Howella^[13][14], przedstawiający ostatnie 83 dni życia Stinneya — od aresztowania do egzekucji^[15].

Do sprawy pośrednio nawiązuje także powieść The Green Mile (Zielona mila) oraz jej ekranizacja. Postać niesłusznie skazanego czarnoskórego więźnia Johna Coffeya bywa interpretowana jako inspirowana losem Stinneya, choć Stephen King nigdy nie wskazał tej historii jako bezpośredniego źródła. Krytycy i komentatorzy zwracają jednak uwagę na wyraźne podobieństwa między obiema historiami: oskarżenie o zabójstwo białych dziewczynek, rasowe uprzedzenia oraz egzekucję niewinnego Afroamerykanina^[16][17].

• kara śmierci wobec dzieci w USA

• Zdjęcie krzesła elektrycznego stanu Karolina Południowa. users.bestweb.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-16)].