Georges Clerfayt
| Data i miejsce urodzenia |
23 kwietnia 1935 |
|---|---|
| Przewodniczący Demokratycznego Frontu Frankofonów | |
| Okres |
od 1984 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
Georges Clerfayt (ur. 23 kwietnia 1935 w Colleret[1]) – belgijski francuskojęzyczny polityk, ekonomista, nauczyciel akademicki i samorządowiec, długoletni deputowany, od 1984 do 1995 przewodniczący Demokratycznego Frontu Frankofonów (FDF).
Życiorys
Ukończył studia ekonomiczne oraz stosunki międzynarodowe. Doktoryzował się w zakresie prawa. Z zawodu nauczyciel akademicki, został wykładowcą na Université de Namur[1]. Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Demokratycznego Frontu Frankofonów. W różnych okresach był członkiem zarządu miejscowości Sint-Genesius-Rode, odchodząc z lokalnego samorządu w 2012[2]. W latach 1971–2003 sprawował mandat posła do Izby Reprezentantów[1].
W latach 1977–1981 pełnił funkcję sekretarza generalnego FDF, a od 1984 do 1995 był przewodniczącym partii[2]. W 1993 kierowana przez niego formacja zawiązała federację z walońskimi liberałami z PRL, na bazie której powstał później Ruch Reformatorski[3].
Ojciec polityka Bernarda Clerfayta[4]. Odznaczony Orderem Leopolda II klasy[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 Georges Clerfayt, dekamer.be [zarchiwizowane 2017-12-24] (niderl.).
- 1 2 Georges Clerfayt, defi.eu [zarchiwizowane 2020-12-29] (fr.).
- ↑ L'alliance MR – FDF, c'est fini! [online], lavenir.net, 25 września 2011 [dostęp 2020-10-04] (fr.).
- ↑ Georges Clerfayt sur la candidature de Bernard Clerfayt à la présidence des FDF: «Difficile de voter contre son fils» [online], sudinfo.be, 3 lutego 2015 [dostęp 2020-10-04] (fr.).