German Marshall Fund

GMF został utworzony jako trwały pomnik pomocy udzielonej w ramach Planu Marshalla dzięki dotacji rządu zachodnioniemieckiego. Założycielem był Guido Goldman, dyrektor programu studiów zachodnioeuropejskich na Uniwersytecie Harvarda na początku lat 70. Goldman, Amerykanin, którego rodzina uciekła z Niemiec w 1940 roku, lobbował u rządu zachodnioniemieckiego, a zwłaszcza u ministra finansów Alexa Möllera, na rzecz ustanowienia funduszu promocji stosunków europejsko-amerykańskich z okazji 25. rocznicy Planu Marshalla^[2]. Goldman uzyskał w 1971 roku zgodę na utworzenie organizacji^[3].

Kanclerz Niemiec Willy Brandt ogłosił utworzenie GMF w przemówieniu 5 czerwca 1972 roku na Harvardzie, stwierdzając, że fundusz pomoże zwiększyć współpracę i wzajemne zrozumienie między USA a Europą^[4].

W latach 70. i 80. GMF udzielał dotacji zgodnie ze swoją misją, m.in. na rzecz naukowców oraz Public Broadcasting Service (PBS) i National Public Radio (NPR). Do 1977 roku organizacja wydała ponad 7 milionów dolarów na prawie 100 projektów obejmujących Stany Zjednoczone, Niemcy Zachodnie, Francję, Wielką Brytanię, Włochy, Szwecję, Belgię, Danię, Holandię, Norwegię, Szwajcarię, Japonię i Kanadę. Naukowiec Michael Naumann stwierdził, że GMF był jednym z pierwszych think tanków koncentrujących się na znaczeniu soft power w czasach, gdy większość uwagi akademickiej skupiała się na kwestiach militarnych^[3].

W latach 80. GMF wspierał również programy takie jak inicjatywa National Governors Association dotycząca walki z kwaśnymi deszczami oraz rozpoczął aktywną współpracę z ruchami demokratycznymi w Europie Środkowej i Wschodniej poprzez finansowanie dotacji^[3].

W marcu 2018 roku fundacja została uznana w Rosji za „niepożądaną” organizację^[5].