Gerwazy z Tilbury

Gerwazy z Tilbury (ur. ok. 1150 — zm. ok. 1235) – ksiądz katolicki, pochodzący z Anglii, nauczał prawa kanonicznego w Bolonii. Pełnił służbę na dworach królewskich na Sycylii i we Francji.

Napisał dla cesarza Ottona IV ok. 1212 "Otia imperialia" (łac. Odpoczynek cesarski), zbiór rozmaitych prac dotyczący historii i geografii Anglii oraz krajów europejskich. W popularnym w Średniowieczu dziele zajmował się także Polską, wymienił nazwę kraju, pochodzenie nazwy, przedstawił ówczesną wiedzę nt. geografii, obyczajów i historii ziem polskich oraz podziału Kościoła polskiego na diecezje.

Wierzył w magiczną moc różnych klejnotów. Powoływał się przy tym na twierdzenie, że cudowne właściwości różnych kamieni szlachetnych, jako pierwszy, zauważył Salomon[1].


Przypisy

Bibliografia

  • Jerzy Strzelczyk. Gerwazy z Tilbury. Studium z dziejów uczoności geograficznej w średniowieczu. 1970
  • Richard Kieckhefer: Magia w średniowieczu. Kraków: Universitas, 2001. ISBN 83-7052-546-6. (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.