Getto w Łowiczu
| Typ | |
|---|---|
| Odpowiedzialny | |
| Rozpoczęcie działalności |
maj 1940 |
| Zakończenie działalności |
marzec 1941 |
| Terytorium |
Polska pod okupacją III Rzeszy |
| Miejsce | |
| Narodowość więźniów | |
Położenie na mapie okupowanej Polski w latach 1939–1941  | |
| 52°06′28,0800″N 19°56′30,1200″E/52,107800 19,941700 | |
Getto w Łowiczu – getto żydowskie w Łowiczu, utworzone przez Niemców, istniejące w latach 1940–1941.
Historia
Getto utworzono w maju 1940 r., a ostateczne granice wytyczono jesienią 1940 roku. Teren getta obejmował ulice po północnej stronie Nowego Rynku w Łowiczu: Bielawską, Zduńską, Ciemną, Ciasną, część Sienkiewicza i część Browarnej, a także ul. Stanisławskiego, do rogu ul. Długiej. Teren został prowizorycznie ogrodzony drutem kolczastym, a następnie budując mur z cegieł ze zburzonej synagogi i drewniany parkan zabezpieczony drutem kolczastym.
Na terenie getta umieszczono ludność żydowską z Łowicza i okolicy, a także z Aleksandrowa Łódzkiego, Konstantynowa Łódzkiego, Zgierza, Strykowa, Łodzi. W sierpniu 1940 roku na terenie getta przebywało 8200 osób.
W getcie istniał Judenrat, którego przewodniczącym był B. Szapiro oraz żydowska policja pomocnicza.
Mieszkańcy getta pracowali przy porządkowaniu ulic i zbombardowanego dworca kolejowego w Łowiczu. Część także przy regulacji rzeki Bzura. Rzemieślnicy natomiast pracowali w specjalnie utworzonych warsztatach, mieszczących się w budynku dawnej szkoły żydowskiej na ul. Browarnej.
Likwidację getta rozpoczęto w lutym 1941 roku, a zakończono w marcu 1941 wywożąc mieszkańców do getta w Warszawie. Na terenie getta pozostawiono jednak rzemieślników pracujących w warsztatach na ul. Browarnej, było ich ok. 150. Warsztaty te ostatecznie zlikwidowano w październiku 1941 r., a pracujące tam osoby przewieziono do getta warszawskiego.
Upamiętnienie
- Żydzi z Łowicza zostali upamiętnieni jednym z kamieni z nazwą miasta, stanowiącym element pomnika Ofiar Obozu Zagłady w Treblince[1].
Przypisy
- ↑ Edward Kopówka: Plan kamieni symbolicznych. Treblinka: Muzeum Walki i Męczeństwa w Treblince-Oddział Muzeum Regionalnego w Siedlcach, 2014, s. 15. ISBN 978-83-88761-46-1.
Bibliografia
- Zespół redakcyjny, przewod. Czesław Pilichowski: Obozy hitlerowskie na ziemiach polskich 1939-1945. Informator encyklopedyczny. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1979, s. 291. ISBN 83-01-00065-1.
- Getto w Łowiczu. Wirtualny Sztetl. [dostęp 2014-12-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-17)].