Getto w Bereźnem

Getto w Bereźnem
Typ

getto żydowskie

Odpowiedzialny

 III Rzesza

Rozpoczęcie działalności

październik 1941

Zakończenie działalności

25 sierpnia 1942

Terytorium

Polska pod okupacją III Rzeszy (Komisariat Rzeszy Ukraina)

Miejsce

Bereźne

Narodowość więźniów

Żydzi

Położenie na mapie okupowanej Polski w latach 1941–1944
Mapa konturowa okupowanej Polski w latach 1941–1944, po prawej znajduje się punkt z opisem „Getto w Bereźnem”
51°00′N 26°45′E/51,000000 26,750000

Getto w Bereźnem (lub Bereznem) – getto dla ludności żydowskiej zorganizowane przez okupacyjne władze hitlerowskie w czasach II wojny światowej w mieście Bereźne.

Od początku okupacji niemieckiej w 1941 roku Żydzi zostali poddani różnym represjom – nakazano im nosić opaski Gwiazdą Dawida, zdać złoto i kosztowności, zmuszano ich do nieodpłatnego wykonywania ciężkich prac. Nie mogli opuszczać miejscowości, byli bici i okradani przez policjantów ukraińskich.

Getto powstało 6 października 1941 roku. Początkowo mieszkało w nim 3 tys. Żydów, lecz w połowie czerwca 1942 przesiedlono do getta Żydów z okolicznych wsi. Do czasu likwidacji getta zdołało z niego zbiec około 200 osób, które ukrywały się w okolicznych wsiach u Polaków[1], bądź przyłączyły się do sowieckiej partyzantki. Getto zostało zlikwidowane 25 sierpnia 1942 roku przez SD z Równego wraz z niemiecką żandarmerią i ukraińską policją. W trakcie akcji rozstrzelano 3680 Żydów. Znany jest przypadek uratowania Żydówki T. Reznik przez komendanta ukraińskiej policji.

W 1990 roku na terenie technikum leśnego w Bereźnem postawiono pomnik ofiar Holokaustu.

Przypisy

  1. ↑ Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 198, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.

Bibliografia

  • Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6, s.82.