Getto w Kopyczyńcach
| Typ | |
|---|---|
| Odpowiedzialny | |
| Rozpoczęcie działalności |
grudzień 1942 |
| Zakończenie działalności |
czerwiec 1943 |
| Terytorium |
Polska pod okupacją III Rzeszy (Generalne Gubernatorstwo) |
| Miejsce | |
| Narodowość więźniów | |
Położenie na mapie okupowanej Polski w latach 1941–1944  | |
| 49,100000°N 25,933333°E/49,100000 25,933333 | |
Getto w Kopyczyńcach – getto dla ludności żydowskiej zorganizowane przez okupacyjne władze hitlerowskie w czasach II wojny światowej w Kopyczyńcach.
W czerwcu 1942 roku w Kopyczyńcach mieszkało 3123 Żydów. Jeszcze przed utworzeniem getta, 30 września 1942 roku do obozu śmierci w Bełżcu deportowano ponad 1000 Żydów a ponad 50 osób zabito na miejscu. W październiku 1942 do Kopyczyniec przesiedlono pewną liczbę Żydów z Chorostkowa.
Getto utworzono 1 grudnia 1942 roku na mocy rozporządzenia Obergruppenführera SS Krügera. Umieszczono w nim około 3 tys. Żydów.
Pierwszą akcję eksterminacyjną w getcie przeprowadzono 15 kwietnia 1943 roku, w której rozstrzelano około 500 osób. Obszar getta zmniejszono, pomimo przesiedlenia do niego w maju 1943 części Żydów z Buczacza.
Do likwidacji getta przystąpiono 3 czerwca 1943 roku. Podczas pędzenia Żydów na miejsce egzekucji konwojujących ich policjantów zaatakował partyzancki oddział żydowski, dzięki czemu część ofiar zdołała uciec. Tego dnia Sipo z Czortkowa przy pomocy ukraińskiej policji rozstrzelała około 2 tysięcy Żydów. Do lipca 1943 roku niemieccy i ukraińscy policjanci przeprowadzali obławy na zbiegów, których po schwytaniu na miejscu rozstrzeliwano.
Po wojnie ofiarom likwidacji getta wystawiono pomnik.
Bibliografia
- Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6, s. 460-461.