Getto w Witebsku

Getto w Witebsku
ilustracja
Typ

getto żydowskie

Odpowiedzialny

 III Rzesza

Rozpoczęcie działalności

1941

Terytorium

terytorium ZSRR pod okupacją III Rzeszy

Miejsce

Witebsk

Liczba więźniów

~16 000

Narodowość więźniów

Żydzi

Położenie na mapie Związku Radzieckiego
Mapa konturowa Związku Radzieckiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Getto w Witebsku”
55,200000°N 30,183333°E/55,200000 30,183333

Getto w Witebsku (jid. ‏וויטעבסקער געטאָ‎, Witebsker geto) – żydowskie getto istniejące w 1941 w Witebsku na Białorusi.

Zostało utworzone po tym jak 11 lipca 1941 wojska niemieckie wkroczyły do miasta. Na jego terenie znalazło się 16 tys. osób uznanych za Żydów. Likwidacja getta nastąpiła już po trzech miesiącach pod pretekstem zagrożenia epidemiologicznego dla miasta – 8 października 1941 rozpoczęła się trwająca trzy dni zbrodnia przez Niemców nazwana eufemistycznie Aktion: witebscy Żydzi zostali rozstrzelani nad brzegami Wićby, a później ich ciała wrzucono do rzeki.

Więźniem witebskiego getta była Ada Rajczonak (ur. 1937), białoruska nauczycielka i działaczka społeczna, organizator plenerów w Hermanowiczach na Szarkowszczyźnie, założycielka muzeum Jazepa Drazdawicza[1].

Przypisy

  1. ↑ "Galeria Ady", reż. Uładzimir Kołas, Białoruś 2008, 53’

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.