Getto w Zbarażu
| Typ | |
|---|---|
| Odpowiedzialny | |
| Rozpoczęcie działalności |
grudzień 1942 |
| Zakończenie działalności |
czerwiec 1943 |
| Terytorium |
Polska pod okupacją III Rzeszy (Generalne Gubernatorstwo) |
| Miejsce | |
| Liczba więźniów |
~1500 |
| Narodowość więźniów | |
Położenie na mapie okupowanej Polski w latach 1941–1944 ![]() | |
| 49,666667°N 25,783333°E/49,666667 25,783333 | |
Getto w Zbarażu – getto dla ludności żydowskiej utworzone w grudniu 1942 roku przez okupacyjne władze hitlerowskie w czasach II wojny światowej w Zbarażu.
W 1942 roku, jeszcze przed utworzeniem getta, Niemcy w kilku deportacjach wywieźli ze Zbaraża do obozu zagłady w Bełżcu blisko 3 tys. Żydów, a ponad tysiąc zabili na miejscu. Na przełomie września i października 1942 roku do Zbaraża przesiedlono Żydów z Podwołoczysk i okolicznych wsi. Utworzone w grudniu 1942 roku getto liczyło 1,5 tys. osób.
Likwidacja getta nastąpiła w okresie od kwietnia do czerwca 1943 roku. 7 kwietnia 1943 roku rozstrzelano około tysiąca Żydów, a 19 czerwca 1943 roku około pięciuset.
Pomnik ku czci rozstrzelanych postawiono w pobliżu szpitala miejskiego w Zbarażu.
Bibliografia
- Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6, s. 328.
