Getto w Zbarażu

Getto w Zbarażu
Typ

getto żydowskie

Odpowiedzialny

 III Rzesza

Rozpoczęcie działalności

grudzień 1942

Zakończenie działalności

czerwiec 1943

Terytorium

Polska pod okupacją III Rzeszy (Generalne Gubernatorstwo)

Miejsce

Zbaraż

Liczba więźniów

~1500

Narodowość więźniów

Żydzi

Położenie na mapie okupowanej Polski w latach 1941–1944
Mapa konturowa okupowanej Polski w latach 1941–1944, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Getto w Zbarażu”
49,666667°N 25,783333°E/49,666667 25,783333

Getto w Zbarażu – getto dla ludności żydowskiej utworzone w grudniu 1942 roku przez okupacyjne władze hitlerowskie w czasach II wojny światowej w Zbarażu.

W 1942 roku, jeszcze przed utworzeniem getta, Niemcy w kilku deportacjach wywieźli ze Zbaraża do obozu zagłady w Bełżcu blisko 3 tys. Żydów, a ponad tysiąc zabili na miejscu. Na przełomie września i października 1942 roku do Zbaraża przesiedlono Żydów z Podwołoczysk i okolicznych wsi. Utworzone w grudniu 1942 roku getto liczyło 1,5 tys. osób.

Likwidacja getta nastąpiła w okresie od kwietnia do czerwca 1943 roku. 7 kwietnia 1943 roku rozstrzelano około tysiąca Żydów, a 19 czerwca 1943 roku około pięciuset.

Pomnik ku czci rozstrzelanych postawiono w pobliżu szpitala miejskiego w Zbarażu.

Bibliografia

  • Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6, s. 328.