Giovanni Salviati
| Kardynał biskup | |
 | |
| Kraj działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
24 marca 1490 |
| Data i miejsce śmierci |
28 października 1553 |
| Subdziekan Kolegium Kardynalskiego | |
| Okres sprawowania |
1546–1550 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Kreacja kardynalska |
1 lipca 1517 |
| Kościół tytularny | |
| Data konsekracji |
nieznana | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator |
nieznany | ||||
| |||||
Giovanni Salviati (ur. 24 marca 1490 we Florencji, zm. 28 października 1553 w Rawennie[1]) – włoski kardynał.
Życiorys
Był jednym z jedenaściorga dzieci Jacopo Salviatiego i Lucrezii de' Medici oraz bratem kardynała Bernardo Salviatiego[1]. W młodości był protonotariuszem apostolskim[1]. 1 lipca 1517 został kreowany kardynałem i otrzymał diakonię Santi Cosma e Damiano[2]. W ciągu kariery kościelnej zostały mu nadane liczne biskupstwa, jednak pełnił w nich jedynie rolę administratora diecezji[1]. Były to m.in.: Ferrara (1520–1550), Bitetto (1532–1539) i Saint-Papoul (1538–1549)[2]. W międzyczasie pełnił funkcję legata w Hiszpanii, Francji i Umbrii, a także wicedziekana Kolegium Kardynałów[1]. 8 stycznia 1543 został podniesiony do godności kardynała biskupa i objął diecezję suburbikarną Albano[2]. Rok później objął diecezję Sabiny, a w 1546 diecezję Porto-Santa Rufiny[2]. Zmarł w klasztorze kanoników laterańskich w Rawennie[1].