Giuliano Gemma

Giuliano Gemma
Ilustracja
Giuliano Gemma (1983)
Data i miejsce urodzenia

2 września 1938
Rzym

Data i miejsce śmierci

1 października 2013
Civitavecchia

Zawód

aktor

Współmałżonek

Natalia Roberti
(1973–1995; jej śmierć)
Daniela Richerme
(1997–2013; jego śmierć)

Lata aktywności

1958–2013

Strona internetowa

Giuliano Gemma (ur. 2 września 1938 w Rzymie, zm. 1 października 2013 w Civitavecchia) – włoski aktor filmowy i telewizyjny[1].

W trakcie swojej długiej kariery filmowej wystąpił w ponad stu filmach i zdobył liczne nagrody, w tym statuetkę David di Donatello, nagrodę dla najlepszego aktora na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Karlowych Warach, Nastro d’argento oraz – trzykrotnie – nagrodę im. Vittoria De Siki.

Życiorys

Urodził się w Rzymie jako jedyne dziecko Agher Chiarini i robotnika Domenico Gemmy. Jego matka pochodziła z Reggio, a ojciec z Ceprano. Rodzice zawarli związek małżeński rok wcześniej w Reggio Emilia, gdzie Gemma mieszkał z dziadkami ze strony matki w latach 1940–1948 i uczęszczał do szkoły podstawowej. W okresie dojrzewania rozwinął w sobie pasję do sportu – gimnastyki, ćwiczeń na przyrządach, a przede wszystkim boksu – i brał udział w wielu turniejach, w których odnosił zwycięstwa. Służbę wojskową odbywał jako strażak w rzymskiej dzielnicy Capannelle; tam też zaprzyjaźnił się z bokserem Nino Benvenutim. Jeszcze większą pasją darzył kino. Już od chłopięcych lat Gemma interesował się filmami wszelkiego rodzaju, a jego idolem był Burt Lancaster[2]. Jako czternastolatek bywał w studiach Cinecittà, często towarzysząc ojcu, który pracował tam jako sekretarz produkcji. W wieku osiemnastu lat postanowił poświęcić całą swoją energię wielkiemu ekranowi i zaczął zdobywać pierwsze szlify jako kaskader oraz statysta.

Był postawnym, pełnym energii mężczyzną, który w młodości pracował jako cyrkowy akrobata (trapezista); nawet po zdobyciu uznania jako aktor osobiście wykonywał wiele niebezpiecznych scen akrobatycznych, nigdy nie korzystając z usług dublera. Występował również pod nazwiskiem Montgomery Wood[3]. Pracował jako kaskader, zanim został obsadzony w rolach aktorskich, jako Brando w komedii Dino Risiego Wenecja, księżyc i ty (Venezia, la luna e tu, 1958) z Alberto Sordim, Melanippo w filmie miecza i sandałów Herkules i królowa Lidia (Ercole e la regina di Lidia, 1959) w reżyserii Mario Bavy, oficer rzymski w dramacie kostiumowym Williama Wylera Ben Hur (1959)[4] i generał wojsk Giuseppego Garibaldiego w dramacie historycznym Luchino Viscontiego Lampart (1963).

Rozpoznawalność w latach 60. i 70. zapewnił mu udział w spaghetti westernach[5]. Zdobywca nagrody specjalnej David di Donatello za rolę majora Matisa w dramacie Valerio Zurliniego Pustynia Tatarów (1976)[6].

W 1978 otrzymał nagrodę na festiwalu w Karlowych Warach dla najlepszego aktora za kreację prefekta Cesare Moriego w dramacie Żelazny prefekt (Il prefetto di ferro, 1977)[7].

W 1973 poślubił Natalię Roberti, która zmarła w 1995. Mieli dwie córki: Giulianę i Verę (ur. 4 lipca 1970). 11 września 1997 ożenił się z dziennikarką Danielą „Babą” Richerme i przeprowadził do Cerveteri. W późniejszym okresie życia odkrył nową pasję: prezentował swoje rzeźby z brązu na rozmaitych wystawach.

Zmarł 1 października 2013 w wieku 75 lat w następstwie obrażeń poniesionych w wypadku samochodowym[8], pochowany na Cmentarzu Flamińskim w Rzymie[9].

Filmografia

Przypisy

  1. ↑ Giuliano Gemma. Listal. [dostęp 2017-11-23]. (ang.).
  2. ↑ Fabio Secchi Frau: Giuliano Gemma biografia. MYmovies.it. [dostęp 2026-07-18]. (wł.).
  3. ↑ Giuliano Gemma attore. giulianogemma.it. [dostęp 2017-11-23]. (wł.).
  4. ↑ Giuliano Gemma: R.I.P.. Peplum TV, 2013-10-02. [dostęp 2022-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-05-05)]. (ang.).
  5. ↑ Laurence Staig, Giuliano Gemma: Veteran of more than 100 films best known for his lead role in the 1965 spaghetti western ‘Pistol for Ringo’, „The Independent”, 10 listopada 2013 [dostęp 2013-11-11] (ang.).
  6. ↑ Giuliano Gemma Awards. FamousFix.com. [dostęp 2022-05-05]. (ang.).
  7. ↑ Alessandra Vitali, Addio Giuliano Gemma, eroe del western all’italiana, „la Repubblica”, 1 października 2013 [dostęp 2013-10-03] (wł.).
  8. ↑ Incidente stradale a Cerveteri muore l'attore Giuliano Gemma, „Repubblica”, 1 października 2013 [dostęp 2022-05-05] (wł.).
  9. ↑ Cimitero Flaminio – Prima Porta. cimitericapitolini.it. [dostęp 2023-08-14]. (wł.).

Bibliografia

  • Portret na życzenie: Giuliano Gemma. „Film”. nr 8 (1912/XLI), s. 22, 23 lutego 1986. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  • Westernowy Giuliano Gemma. „Film”. nr 43 (1947/XLI), s. 12–13, 26 października 1986. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne