Glaukodot
 40 gramowy okaz glaukodotu (pochodzenie: Szwecja) | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Co,Fe)AsS |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, masywny[1] |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny, rombowy[1] |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
5,95 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
srebrzystobiała |
| Rysa |
czarna[1] |
| Połysk |
metaliczny[1] |
| Inne |
anizotropia: wyraźna[1] pleochroizm: widoczny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.EB.10c[1] |
Glaukodot – bardzo rzadki minerał, zasobna w kobalt odmiana arsenopirytu. Po raz pierwszy został opisany w 1849 roku.
Charakterystyka
Właściwości
Tworzy kryształy o pokroju słupkowym zwykle pionowo zbrużdżone. Tworzy zbliźniaczenia. Minerał kruchy, nieprzezroczysty[1], wykazuje silny efekt anizotropii. Zwykle zawiera 10-22% Co. Towarzyszą mu pirotyn, chalkopiryt, kwarc oraz molibdenit[1].
Występowanie
Produkt hydrotermalny.
Miejsca występowania:
- Na świecie: Szwecja, Norwegia, Rumunia.
- W Polsce: znany z Gór Złotych i Gór Izerskich.
Zastosowanie
Przypisy
Bibliografia
- J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, Towarzystwo Geologiczne „Spirifer” Wwa 2005
- W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma-Press” 2003 r.