Goliard

Goliard (z niem. Goliard(e) – wagant starofrancuski[1], ze st.-fr. goliard – błazen[2]) – wędrowny student (często osoba duchowna[3][4][5]) w średniowiecznej Francji, Anglii i Niemczech, zajmujący się tworzeniem i deklamowaniem lub śpiewaniem poezji[2][3][4] zachwalającej pijaństwo i rozpustę, a przy tym o charakterze wywrotowym i antykościelnym[3][5]. Goliardzi byli znani z awanturnictwa i zamiłowania do hazardu[3]. Byli potępiani przez Kościół[5].

Przypisy

  1. ↑ goliard, [w:] Słownik etymologiczny [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2026-06-23].
  2. 1 2 W. Doroszewski (red.), goliard, [w:] Słownik języka polskiego [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2026-06-23].
  3. 1 2 3 4 goliard, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2026-06-23] (ang.).
  4. 1 2 goliard [online], Collins English Dictionary, 19 maja 2026 [dostęp 2026-06-23] (ang.).
  5. 1 2 3 GOLIARDS [online], Encyclopædia Universalis [dostęp 2026-06-23] (fr.).