Goniony

Goniony – żywy, polski taniec ludowy[1], powszechny przede wszystkim w XVI–XVII wieku[2].

Taniec ten wspominany jest m.in. przez Jana Kochanowskiego w utworze Pieśń świętojańska o Sobótce[3]:

Tam już pieśni rozmaite,
Tam będą gadki pokryte,
Tam trefne plęsy z ukłony,
Tam i cenar, i goniony.

Przypisy

  1. ↑ Szymon Zimorowic, Radosław Grześkowiak: Roksolanki to jest ruskie panny. Wydawnictwo IBL, 1999, s. 182. ISBN 978-83-87456-30-6.
  2. ↑ Anna Piotrowicz: Słownictwo i frazeologia życia towarzyskiego w polskiej leksykografii XX wieku. Wydawnictwo Naukowe UAM, 2004, s. 117.
  3. ↑ Łukasz Gołębiowski: Gry i zabawy różnych stanów w kraju całym, lub niektórych tylko prowincyach. 1831, s. 315.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.