Grażyna Hase

Grażyna Hase

Grażyna Hase (2025)
Data i miejsce urodzenia	12 stycznia 1939 Warszawa
Zawód, zajęcie	modelka projektantka mody
Alma Mater	Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie
Odznaczenia

Grażyna Hase (ur. 12 stycznia 1939 w Warszawie) – polska projektantka mody, modelka^[1].

W październiku 1957 roku po raz pierwszy pojawiła się na okładce „Przekroju” (autor Wojciech Plewiński). W 1959 roku rozpoczęła współpracę jako modelka w Spółdzielczym Laboratorium Odzieżowym w Warszawie kierowanym przez Zofię Kozicką. Pierwszy pokaz z jej udziałem odbył się w Budapeszcie^[2]. Uczestniczyła w wielu polskich i zagranicznych pokazach mody m.in.: w warszawskiej Dziekance (1967), w Berlinie, Moskwie i Budapeszcie. Współpracowała z Modą Polską, Telimeną, Ledą i Warszawskimi Zakładami Przemysłu Odzieżowego (od 1967 roku Zakłady Przemysłu Odzieżowego „Cora”)^[3]. W latach 1960–1967 występowała jako modelka prezentująca kolekcje Barbary Hoff – autorki rubryki mody w tygodniku „Przekrój”. Jako modelka pracowała do 1969 roku.

W 1967 roku rozpoczęła studia na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, najpierw na Wydziale Architektury, a potem Grafiki.

Od 1967 roku zaczęła zajmować się projektowaniem odzieży. Po wizycie w Moskwie zaprojektowała kolekcję Kozak Look inspirowaną modą rosyjską (futrzane czapy, szynele). Pokaz reżyserowany przez Wowo Bielickiego z muzyką rosyjską (Dunajewski, Katiusza) graną przez zespół Polanie odbył się w Dziekance i Stodole, potem w Ośrodku Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Modelki prezentowały kreacje inspirowane postaciami Anny Kareniny, komisarza Siemiona Budionnego oraz Włodzimierza Lenina. Jako projektantka początkowo pracowała dla „Cory”. Swymi projektami wzbudziła zainteresowanie międzynarodowe. Zdjęcia z jej pokazu opublikowano w angielskim „Sunday Times” i zaproszono ją z projektami do Szwajcarii. W latach 70. odbyły się jej pokazy w Toronto, Berlinie, Wiedniu, Nowym Jorku, Mediolanie i Moskwie.

W końcu lat 60. współtworzyła wraz z Wowo Bielickim program telewizyjny „Muzyka i moda”, któremu towarzyszyły wydarzenia plenerowe. Odbyły się m.in. pokazy podczas zjazdu aktywu ZMS Śląska i Zagłębia, gdzie Edward Gierek czyta list od Władysława Gomułki (grudzień 1968) czy pokaz w Moskwie z okazji 25-lecia PRL transmitowany przez telewizję radziecką.

W latach 70. „odkryła” dla świata mody Małgorzatę Niemen oraz Katarzynę Butowtt. W latach 80. była dyrektorem artystycznym spółdzielni odzieżowej Moda i Styl. W latach 1975–1978 prowadziła w „Sztandarze Młodych” rubrykę „Boutique Grażyny Hase”.

Jako projektantka odzieży realizowała zlecenia dla pracowników hotelu Forum, hotelu Victoria i LOT-u; zaprojektowała kombinezony dla pracowników Zakładów Mleczarskich Wola oraz dla polskiej sportowej reprezentacji na Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Salt Lake City. Projektowała również stroje do filmów i przedstawień teatralnych. Ubierała gwiazdy piosenki estradowej – Halinę Frąckowiak, członków zespołu 2 plus 1, Irenę Jarocką i Annę Jantar^[4].

Stworzyła i prowadziła sklep Bawełniany Świat Grażyny Hase przy ulicy Grójeckiej oraz (od 1980) autorską galerię mody Galeria Grażyny Hase w kamienicy Panczakiewicza przy ul. Marszałkowskiej 6 lok. 2, uznaną później za warszawską historyczną pracownią artystyczną^[5].

• 1974 – film Głowy pełne gwiazd w reż. Janusza Kondratiuka
• 1976 – Motylem jestem, czyli romans 40-latka w reż. Jerzego Gruzy
• 1979 – spektakl Grupa Laokoona Tadeusza Różewicza w reż. Ryszarda Krzyszychy w Teatrze Dramatycznym im. Adama Mickiewicza w Częstochowie
• 1979 – spektakl Trzeci program w reż. Stefana Wenty z udziałem Violetty Villas Teatr Syrena w Warszawie
• 1980 – spektakl Sasza i bogowie Artura Marii Swinarskiego w reż. Ignacego Gogolewskiego
• 1984 – Seks i pieniądze Ryszarda Grońskiego i Daniela Passenta w warszawskim Teatrze Syrena
• 1980 – Misicabaret Jana Pietrzaka w Teatrze Muzycznym w Gdyni (wspólnie z Robertem Knuthem)
• 1984 – Szczęśliwe wydarzenie Sławomira Mrożka w reż. Wowo Bielickiego w Teatrze Powszechnym im. Jana Kochanowskiego w Radomiu

• 2003 – Złoty Krzyż Zasługi za „zasługi dla rozwoju i promocji polskiej sztuki użytkowej”

W 2022 w Muzeum Warszawy zaprezentowano wystawę jej poświęconą pod hasłem Grażyna Hase. Zawsze w modzie. Była to pierwsza modowa wystawa w tej placówce. Powstała też publikacja pod redakcją kuratorki wystawy Agnieszki Dąbrowskiej^[6].

• Anna Pelka: Teksas-land. Moda młodzieżowa w PRL. Trio, 2007. ISBN 978-83-7436-102-6.

• Rysunki i projekty Grażyny Hase na portalu e-Kolekcje