Grimoald I
| majordom Austrazji | |
| Data urodzenia |
między 615 a 625 |
|---|---|
| Data śmierci |
657 lub 662 |
| Ojciec | |
| Matka | |
| Dzieci |
Childebert |
Grimoald I (ur. między 615 a 625, zm. 657 lub 662) – majordom Austrazji od 643 do swojej śmierci.
Urodził się między 615 a 625[1]. Był synem Pepina z Landen i jego żony Idubergi[2]. Po śmierci Pepina ok. 640, majordomem Austrazji został Otto. W 643 Grimoaldowi udało się doprowadzić do zamordowania Ottona, dzięki czemu objął on urząd swego przeciwnika[3]. Pełnił funkcję regenta w trakcie małoletności króla Sigeberta III[1]. Razem z nim ufundował klasztor w Stavelot-Malmédy[4].
Grimoald namówił – wówczas bezdzietnego – króla Sigeberta III, by adoptował jego syna Childeberta[5]. Sigebert jednak w końcu doczekał się syna Dagoberta, ale Grimoald po śmierci Sigeberta w 656 nakazał ostrzyc włosy Dagobertowi i wygnał go do klasztoru w Irlandii. Królem został wtedy Childebert[6]. Nie jest jednak wykluczone, że Dagobert panował po śmierci swego ojca, a jego wygnanie i wstąpienie na tron Childeberta miało miejsce kilka lat później, ok. 660[7].
Możni neustryjscy oraz król Chlodwig II obalili jednak Grimoalda, po czym przewieźli go do Paryża. Majordom był torturowany, a następnie stracony[8]. Według różnych poglądów miało to miejsce w 657[7] lub 662[2].
Miał dwoje dzieci: Childeberta, zwanego Adoptowanym, i Wulfetrudę, opatkę w Nivelles. Imię partnerki Grimoalda, która była ich matką nie jest znane[9].
Dokonany przez Grimoalda przewrót był pierwszą próbą uzyskania pełni władzy przez przedstawicieli rodu Pepinidów[1]. Ustalenie szczegółowego przebiegu tych wydarzeń jest jednak bardzo utrudnione[7].
Przypisy
- 1 2 3 Heidrich 1966 ↓, s. 93.
- 1 2 Heidrich 1966 ↓, s. 93; McConville 2018 ↓
- ↑ Heidrich 1966 ↓, s. 93; Wood 2012 ↓, s. 176
- ↑ McConville 2018 ↓; Wood 2012 ↓, s. 206
- ↑ Heidrich 1966 ↓, s. 93; McKitterick 2013 ↓, s. 42
- ↑ McKitterick 2013 ↓, s. 42; Wood 2012 ↓, s. 244
- 1 2 3 McKitterick 2013 ↓, s. 42.
- ↑ Heidrich 1966 ↓, s. 93; Wood 2012 ↓, s. 244
- ↑ Heidrich 1966 ↓, s. 93; McKitterick 2013 ↓, s. 395
Bibliografia
- Ingrid Heidrich, Grimoald, [w:] Neue Deutsche Biographie, t. 7, 1966, s. 93 [dostęp 2026-07-01].
- Julia McConville, Grimoald, [w:] The Oxford Dictionary of Late Antiquity, 2018, ISBN 978-0-19-174445-7 [dostęp 2026-07-01] (ang.).
- Rosamond McKitterick, Królestwa Karolingów. Władza – konflikty – kultura. 751 – 987, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2013, ISBN 978-83-01-17440-8.
- Ian Wood, Królestwa Merowingów 450 – 751. Władza – społeczeństwo – kultura., Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, ISBN 978-83-01-16943-5.