Grubopalczyk
| Glischropus | |||
| Dobson, 1875[1] | |||
![]() Głowa grubopalczyka orientalnego (G. tylopus) – na ilustracji z 1878 roku | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
grubopalczyk | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Vesperugo tylopus Dobson, 1875 | |||
| Gatunki | |||
| |||
Grubopalczyk[2] (Glischropus) – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Rozmieszczenie geograficzne
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowo-wschodniej Azji[3][4][5].
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 35,4–48 mm, długość ogona 32–43 mm, długość ucha 8–12,2 mm, długość tylnej stopy 6,2–6,6 mm, długość przedramienia 27–35,7 mm; masa ciała 3,5–4,9 g[4].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1875 roku irlandzki zoolog, fotograf i chirurg George Edward Dobson w artykule zatytułowanym Opisy nowych lub mało znanych gatunków nietoperzy z rodzaju Vesperugo, opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Zoological Society of London”[1]. Dobson wymiebił dwa gatunki – Vesperugo tylopus Dobson, 1875 i Vesperugo nanus W. Peters, 1851 – z których gatunkiem typowym jest Vesperugo tylopus Dobson, 1875 (grubopalczyk orientalny).
Etymologia
Glischropus: γλισχρος gliskhros ‘lepki, kleisty’; πους pous, ποδος podos ‘stopa’[6].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[3][7][2]:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa[2] | Podgatunki[4][3][8] | Rozmieszczenie geograficzne[4][3][8] | Podstawowe wymiary[4][8][a] | Status IUCN[9] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Glischropus bucephalus | Csorba, 2011 | grubopalczyk indochiński | gatunek monotypowy | kontynentalna Azja Południowo-Wschodnia na północ do przesmyku Kra (wschodnia i południowa Mjanma, Tajlandia, Laos, Wietnam i Kambodża); zakres wysokości: 100–360 m n.p.m. | DC: 4–4,8 cm DO: 3,8–4,3 cm DP: 3,2–3,6 cm MC: 4–4,9 g |
LC | |
| Glischropus aquilus | Csorba, T. Görföl, Wiantoro, Kingston, P.J.J. Bates & J.C.-C. Huang, 2015 | gatunek monotypowy | endemit Indonezji: południowo-zachodnia Sumatra (znany tylko z Sukabanjar w Limpung); zakres wysokości: około 770 m n.p.m. | DC: około 3,5 cm DO: około 3,9 cm DP: około 3,2 cm MC: około 4,8 g |
NE | ||
![]() |
Glischropus tylopus | Dobson, 1875 | grubopalczyk orientalny | gatunek monotypowy | Półwysep Malajski, północna Sumatra, Borneo, Filipiny (Palawan) i Moluki (Bacan); zakres wysokości: poniżej 1000 m n.p.m. | DC: około 3,9 cm DO: 3,2–3,9 cm DP: 2,7–3,1 cm MC: 3,5–5 g |
LC |
| Glischropus javanus | Chasen, 1939 | grubopalczyk jawajski | gatunek monotypowy | endemit Indonezji: zachodnia Jawa (góra Pangrango); zakres wysokości: 900–1000 m n.p.m. | DC: około 4 cm DO: około 4 cm DP: około 3,2 cm MC: brak danych |
DD | |
| Glischropus meghalayanus | Saikia, Ruedi & Csorba, 2022 | gatunek monotypowy | endemit Indii: Meghalaya | DC: brak danych DO: brak danych DP: brak danychm MC: brak danych |
NE |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, DD – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia; NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
Uwagi
- ↑ DC – długość ciała; DO – długość ogona; DP – długość przedramienia; MC – masa ciała
Przypisy
- 1 2 G.E. Dobson. Descriptions of new or little-known Species of Bats of the Genus Vesperugo. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 43, s. 472, 1875. (ang.).
- 1 2 3 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 120. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- 1 2 3 4 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 214. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- 1 2 3 4 5 R. Moratelli, C. Burgin, V. Cláudio, R. Novaes, A. López-Baucells & R. Haslauer: Family Vespertilionidae (Vesper Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 763–764. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Glischropus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-02-27]. (ang.).
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 296, 1904. (ang.).
- ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-08-16]. (ang.).
- 1 2 3 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 529. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ Taxonomy: Glischropus – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-08-16]. (ang.).
