Grygajcie
![]() | |
| Państwo | |
|---|---|
| Okręg | |
| Rejon | |
| Gmina | |
| Populacja • liczba ludności |
|
Położenie na mapie rejonu wileńskiego ![]() | |
Położenie na mapie Litwy ![]() | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r. ![]() | |
Grygajcie[1][2] (lit. Grigaičiai) – miasteczko na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Szaterniki, przy linii kolejowej Kiwiszki – Wołczuny i drodze krajowej 106. Graniczą z Wilnem.
Działa tu szkoła podstawowa z nauką w językach polskim i rosyjskim[3].
Współcześnie w skład miejscowości częściowo wchodzi także dawny zaścianek Nowosiółki Grygajskie[4][5].
Historia
W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie wileńskim, w gminie Mickuny. W 1881 miejscowość liczyła 150 mieszkańców, zamieszkałych w 12 budynkach, wyłącznie katolików[6]. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.
Od 11 kwietnia 1922[7] leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim[a], w gminie Mickuny[8]. W 1931 miejscowość liczyła 458 mieszkańców, zamieszkałych w 64 budynkach[8].
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. W ZSRR oraz w pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości przez Litwę siedziba gminy Grygajcie, która po wchłonięciu części wsi przez Wilno, została przeniesiona do Szaternik[3].
31 grudnia 2025 roku miejscowość otrzymała status miasteczka[9].
Ludzie związani z miejscowością
- Tadeusz Andrzejewski – polski lotnik cywilny i dziennikarz, działacz mniejszości polskiej na Litwie; urodzony w Grygajcach
Uwagi
- ↑ Przynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945). W ZCZW, na Litwie Środkowej i w początkach przynależności do Polski miejscowość należała do powiatu wileńskiego, następnie do powiatu wileńsko-trockiego.
Przypisy
- ↑ Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
- ↑ Antanas Salys: Raštai, II tomas: tikriniai vardai. Rzym: Lietuvių katalikų mokslo akademija, 1983.
- 1 2 Gminy z dorobkiem w tle – SZATERNIKI. Tygodnik Wileńszczyzny. [dostęp 2025-08-26]. (pol.).
- ↑ Mapa WIG Miedniki / Nowa Wilejka. Wojskowy Instytut Geograficzny. [dostęp 2025-08-26]. (pol.).
- ↑ geoportal.lt. [dostęp 2025-08-26]. (lit. • ang.).
- ↑ Grygajcie (1), pow. wileński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 883.
- ↑ Dz. U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213 (ISAP)
- 1 2 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.
- ↑ 954 Dėl Vilniaus rajono savivaldybės gyvenamųjų vietovių teritorijų ribų ir pavadinimų tvarkymo. Teisės aktų registras. [dostęp 2026-01-04]. (lit.).
Bibliografia
- Grygajcie (1), pow. wileński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 883.
- Mapa WIG Miedniki / Nowa Wilejka. Wojskowy Instytut Geograficzny. [dostęp 2025-08-26]. (pol.).
- geoportal.lt. [dostęp 2025-08-26]. (lit. • ang.).



