Grzegorz Bukowski
| Data i miejsce urodzenia |
30 marca 1981 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
15 czerwca 2010 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1999–2010 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
|
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |



Grzegorz Dobromir Bukowski[1] (ur. 30 marca 1981 w Olsztynie, zm. 15 czerwca 2010 w bazie Warior w Afganistanie)[2][3] – polski żołnierz, starszy szeregowy Żandarmerii Wojskowej WP, poległ podczas VII zmiany Polskich Sił Zadaniowych ISAF w Afganistanie, pośmiertnie awansowany na stopień kaprala. Kawaler Orderu Krzyża Wojskowego.
Życiorys
Grzegorz Bukowski urodził się 30 marca 1981 w Olsztynie.
Przebieg służby wojskowej
W 2001 rozpoczął służbę wojskową jako elew Szkoły Młodszych Specjalistów Żandarmerii Wojskowej w Poznaniu. Od 2005 był żołnierzem zawodowym w Oddziale Specjalnym ŻW w Mińsku Mazowieckim. W 2007 brał udział w misji w Bośni i Hercegowinie. W 2010 był w składzie VII zmiany PKW Afganistan, gdzie pełnił służbę na stanowisku kierowcy w Zespole Doradczo-Szkoleniowym ds. Policji (POMLT)[4][2].
Ostrzał bazy Warior, pochówek
15 czerwca 2010 wskutek ostrzału bazy Warior w prowincji Ghazni o godz. 11.09 czasu lokalnego zginął polski żołnierz. Odłamki eksplodującego pocisku rakietowego śmiertelnie zraniły st. szer. Grzegorza Bukowskiego. Lekko poszkodowanych zostało dwóch żołnierzy, których przetransportowano śmigłowcem ewakuacyjnym MEDEVAC do bazy w Ghazni, w której udzielono im specjalistycznej pomocy medycznej. W rejon, z którego został wystrzelony pocisk, udał się oddział szybkiego reagowania (QRF) w celu zabezpieczenia śladów[4].
18 czerwca 2010 trumna z ciałem poległego w Afganistanie kpr. Grzegorza Bukowskiego została powitana na warszawskim Okęciu. Podczas uroczystości byli obecni: pełniący obowiązku prezydenta Bronisław Komorowski, minister obrony narodowej Bogdan Klich, szef BBN Stanisław Koziej i szef Sztabu Generalnego WP gen. Mieczysław Cieniuch. Asystę honorową wystawiła ŻW[5].
22 czerwca w kościele garnizonowym w Olsztynie odbyły się uroczystości pogrzebowe śp. kpr. Grzegorza Bukowskiego zgodnie z ceremoniałem wojskowym. Obecni byli przedstawiciele władz państwowych i wojskowych, w tym komendant główny Żandarmerii Wojskowej gen. bryg. Marek Witczak. Hołd poległemu w Afganistanie żandarmowi oddali koledzy z oddziałów terenowych ŻW. Asystę wojskową wystawił Mazowiecki Oddział ŻW, Oddziały Specjalne ŻW z Mińska Mazowieckiego, Warszawy i Gliwic[4]. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski odznaczył pośmiertnie kpr. Grzegorza Bukowskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Krzyża Wojskowego i Gwiazdą Afganistanu. Decyzją ministra obrony narodowej Bogdana Klicha został awansowany pośmiertnie do stopnia kaprala. Miał 29 lat, był kawalerem[6][2][7][8].
Awanse
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia
- Krzyż Kawalerski Orderu Krzyża Wojskowego – 2010 (pośmiertnie)[9][4]
- Gwiazda Afganistanu – 2010 (pośmiertnie)[4]
i inne
Upamiętnienie
24 kwietnia 2015 w ramach obchodów 10-lecia sformowania Oddziału Specjalnego Żandarmerii Wojskowej w Mińsku Mazowieckim odsłonięto tablicę upamiętniającą poległych w Afganistanie żołnierzy oddziału: kpr. Grzegorza Dobromira Bukowskiego, sierż. Marcina Pastusiaka[1].
7 maja 2016 w Camp Marechal de Lattre de Tassigny w Novo Selo żołnierze Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Kosowie uczcili pamięć kolegów poległych w misjach poza granicami kraju w ramach IV Biegu Pamięci Poległych Żołnierzy Żandarmerii Wojskowej im. sierż. Marcina Pastusiaka i kpr. Grzegorza Bukowskiego, którego ideą jest kultywowanie pamięci o żołnierzach Oddziału poległych podczas wykonywania zadań poza granicami kraju. Bieg po raz pierwszy został zorganizowany 14 września 2013[10].
21 kwietnia 2018, w Mińsku Mazowieckim odbył się VI Bieg Pamięci Poległych Żołnierzy Żandarmerii Wojskowej im. sierż. Marcina Pastusiaka i kpr. Grzegorza Bukowskiego, aby oddać hołd żołnierzom Oddziału Specjalnego ŻW w Mińsku Mazowieckim, którzy zginęli podczas misji w Afganistanie[11]. 9 czerwca 2019 odbył się VII Bieg Pamięci Poległych Żołnierzy Żandarmerii Wojskowej im. sierż. Marcina Pastusiaka „Pasty” i kpr. Grzegorza Bukowskiego „Bukosia”. Na linii startu stanęli żołnierze oraz cywile by oddać hołd żandarmom, którzy polegli w Afganistanie[12].
21 grudnia 2020 w Dzień Pamięci o Poległych i Zmarłych w Misjach i Operacjach Wojskowych poza Granicami Państwa delegacja Komendy Głównej Żandarmerii Wojskowej była w Centrum Weterana Działań poza Granicami Państwa zapalając znicze przy znajdujących się na Ścianie Pamięci tabliczkach z nazwiskami poległych żandarmów[13].
31 października 2024 w przeddzień uroczystości Wszystkich Świętych WCR w Olsztynie uczcił na cmentarzu komunalnym w Olsztynie pamięć ś.p. kpr. Grzegorza Bukowskiego, który 15 czerwca 2010 roku zginął w Afganistanie w wyniku ostrzału bazy Warrior[14].
Przypisy
- 1 2 Guzowska 2025 ↓, s. 379.
- 1 2 3 Afganistan. Cześć ich Pamięci. wojsko-polskie.pl. [dostęp 2026-03-26].
- ↑ Jasiński 2011 ↓, s. 259.
- 1 2 3 4 5 6 Jasiński 2011 ↓, s. 198.
- ↑ Trumna z ciałem kpr. Bukowskiego - w kraju. info.wiara.pl. [dostęp 2026-03-26].
- ↑ Jasiński 2011 ↓, s. 209.
- ↑ Cześć ich pamięci!. polska-zbrojna.pl. [dostęp 2026-03-26].
- ↑ Żandarmscy kawalerowie Orderu Krzyża Wojskowego. polska-zbrojna.pl. [dostęp 2026-03-26].
- ↑ M.P. z 2010 r. Nr 52, poz. 708 (ISAP).
- ↑ IV Bieg Pamięci w Kosowie. polska-zbrojna.pl. [dostęp 2026-03-26].
- ↑ VI Bieg Pamięci Poległych Żołnierzy Żandarmerii Wojskowej. polska-zbrojna.pl. [dostęp 2026-03-26].
- ↑ Pamięć dodaje skrzydeł. polska-zbrojna.pl. [dostęp 2026-03-26].
- ↑ Dzień Pamięci o Poległych i Zmarłych w Misjach i Operacjach Wojskowych poza Granicami Państwa. wojsko-polskie.pl. [dostęp 2026-03-26].
- ↑ Żołnierska pamięć!. wcrolsztyn.wp.mil.pl. [dostęp 2026-03-26].
Bibliografia
- Grzegorz Jasiński (red.), Kronika Wojska Polskiego 2010, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2011, ISSN 1734-2317.
- Sylwia Guzowska (red.), 1990-2025. 35 lat Żandarmerii Wojskowej, Warszawa: Komenda Główna Żandarmerii Wojskowej - Oddział Komunikacji Społecznej KG ŻW, 2025.
- Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 2010.